و امير بزرگ با خواص خود فرموده « 1 » كه هربزرگى را كه كنار گرفتم او لرزيد و مولانا سيف الدين ابو بكر را « 2 » كه كنار گرفتم من لرزيدم .
و وى تربيت از روحانيت حضرت شيخ الاسلام كهف الانام مربى ارباب الفقر و الحامى معين الحق و الدين ابى النصر احمد الجامى « 3 » قدس سره السامى « 4 » يافته بوده .
گويند « 5 » بعد از آنكه خدمت مولانا مدتها « 6 » برياضت و مجاهده مشغول بود شيخ الاسلام « 7 » احمد قدس سره بر وى ظاهر شد و گفت « 8 » حق تعالى داروى « 9 » درد تو در شفاخانهء ما نهاده پس « 10 » خدمت مولانا هفت سال بيشتر پاى برهنه از « تايباد » بتربت مقدسه حضرت شيخ ميرفت و بتلاوت كلام اللّه مشغول مىبود . و چون بتربت مقدسه رسيدى در گنبدى « 11 » كه در برابر آنست باستادى « 12 » و تلاوت مينمودى « 13 » و در هر
هامش
( 1 ) - مج : و امير بزرگ با خواص خود فرموده مك : و بعد از آن با خواص خود گفته .
( 2 ) - مج : مولانا سيف الدين ابو بكر را . مك : مولانا را .
( 3 ) - مج : شيخ الاسلام احمد جامى .
مك : شيخ الاسلام كهف الانام مربى ارباب الفقر و الحامى معين الحق و الدين ابى النصر احمد الجامى .
( 4 ) - مك : السامى . مج : ندارد .
( 5 ) - مج : گويند . مك : ندارد .
( 6 ) - مج : مولانا مدتها برياضت . مك : مولانا برياضت .
( 7 ) - مج : شيخ الاسلام احمد .
مك : شيخ احمد .
( 8 ) - مج : و گفت حق .
مك : و حق .
( 9 ) - مج : حق تعالى داروى درد . مك : حق تعالى درد .
( 10 ) - مج : نهاده پس خدمت . مك : نهاده خدمت .
( 11 ) - مج : گنبد . مك : گنبذى .
( 12 ) - مج : باستادى . مك : بايستادى .
( 13 ) - مج : مينمود .
مك : مينمودى .