تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روزشمار تاريخ معاصر ايران ( فارسى ) — صفحة 516

مساهمون:

ص٥١٦
آن ايراد كرد . 8

* باران در مشهد

بنا به خبرى كه امروز از مشهد رسيد در سال جارى شهر مشهد روى باران به خود نديد تا اين‌كه شب هنگام هوا منقلب شد و پس از بادى شديد باران باريدن گرفت و اسباب مسرت اهالى شد . 9

* پارچه‌نوشته‌اى عليه قوام السلطنه

امروز پارچه‌نوشته‌اى با اين نگاشته كه « دست خون‌آلود جنايتكار قوام السلطنه آزادىكش بدون مجوز قانونى طوفان [ و ] پيكار را توقيف نمود » بر سر در دفتر روزنامه طوفان نصب شد . پس از دو ساعت گروهى از پليس سواره و پياده به محل اداره روزنامه آمده پارچه‌نوشته را جمع كردند . فرخى مدير تعطيل شده طوفان با نامه‌اى كه به مجلس شوراى ملى فرستاد اين اقدام را محكوم كرد . 10
هامش
( 1 ) . روزنامه ايران ، شم 1265 ، ص 1 . ( 2 ) . روزنامه اقدام ، شم 94 ، صص 1 و 2 . ( 3 ) . حبيب الله خان عين الملك فرزند آقا محمد رضا شيرازى ( معروف به قناد ) و از نزديكان بهاء اللّه بود . او هنگام مرسوم شدن نام خانوادگى ، ابتدا شهرت آل رضا ( برگرفته از نام پدرش ) را برگزيد اما از آن منصرف شد و نام خانوادگى هويدا را انتخاب كرد و خانواده‌اش نيز بدان مشهور گرديد . [ تصوير ] نشسته از راست : امير حجاز و حبيب اللّه خان عين الملك حبيب اللّه خان پس از تحصيلات وارد خدمات دولتى شده ، مدتى معاونت حكومت لاهيجان را به عهده گرفت . آنگاه به وزارت امور خارجه انتقال يافت و مشاغلى را عهده‌دار شد . نيابت سياسى دولت ايران در مصر ، عضويت و رياست اداره ترجمه ، معاونت و رياست اداره تابعيت ، قونسولگرى ايران در ازمير ، قونسولگرى تاشكند ، ژنرال قونسولى در شامات و سركنسولگرى ايران در بيروت از جمله مشاغل مهم وى در آن وزارت‌خانه است ؛ تا آنكه در 1308 ش كشورهاى نجد و حجاز ( عربستان سعودى ) ، عراق و لبنان استقلال يافتند و او وزير مختار ايران در كشور نجد و حجاز ( عربستان ) شد . حبيب اللّه هويدا تا 1312 ش در اين سمت باقى مانده ، سپس به تهران آمد . وى چند سال بعد در 1316 ش درگذشت . عين الملك با خانواده امير سردارى وصلت كرده ، صاحب دو پسر به نامهاى امير عباس و فريدون شد كه اولى ( امير عباس هويدا ) در دهه پايانى حكومت محمد رضا پهلوى از 1343 تا 1356 ش نخست‌وزير ايران بود . عين الملك از مترجمان زبردست و توانا بود كه مدتى هم در هيأت تحريريه روزنامه‌هاى رعد و برق عضويت داشت و مقاله‌هاى زيادى را در آن روزنامه‌ها به چاپ رسانيد . از آثارش مهر فرزندى ، يوسف و ليلى و آدم جديد را مىتوان نام برد . همچنين در نخستين كنگره نويسندگان ايران ( تير 1325 ) به عنوان يكى از دو مترجم برجسته قرن اخير ايران شناخته شد . ( آشتيانىزاده ، « سوابق رضا خان و كودتاى حوت . . . » ، ص 119 ؛ عاقلى ، شرح حال رجال سياسى و . . . ، ج 3 ، صص 1801 و 1802 ) . ( 4 ) . اسناد وزارت امور خارجه ، 39 - 19 - 16 - 1301 . ( 5 ) . مقصودلو ، مخابرات استرآباد . . . ، ج 2 ، ص 839 . ( 6 ) . براى آگاهى از زندگىنامه صارم الدوله ، ر . ك : همين كتاب ، ج 1 ، ص 107 . ( 7 ) . روزنامه ايران ، شم 1267 ، ص 4 . ( 8 ) . روزنامه شفق سرخ ، شم 94 ، ص 2 . ( 9 ) . همان‌جا . ( 10 ) . اسناد مجلس شوراى اسلامى ، سند شم 490010020 ، 0403116031 .