پنجشنبه 17 آبان 1301 / 9 نوامبر 1922 / 19 ربيع الاول 1341
* تشكيل جلسه مجلس شوراى ملى
پيش از غروب امروز مجلس شوراى ملى به رياست مؤتمن الملك تشكيل جلسه داد . در اين جلسه با تقاضاى يك ماه مرخصى اضافى براى سردار جنگ كه براى تحقيقات از حادثه كشتار نظاميان در شليل عازم منطقه بختيارى شده بود ، موافقت شد . دستور اصلى مجلس امروز نيز قانون استخدام بود . همچنين به درخواست دولت مقرر شد كه كميسيون بررسى لايحهء نفت شمال ، تشكيل جلسه بدهد . لايحه نفت شمال از طرف دولت قوام السلطنه با تلفيقى از شرايط دو كمپانى سينكلر و استاندارد اويل به مجلس تقديم شده بود ؛ و كميسيون مزبور نتوانسته بود تا آن وقت جلسات خود را به طور مرتب تشكيل دهد . 1
* لزوم برخورد قهرآميز با شاهسونها
عبد اللّه طهماسبى اميرلشكر شمال غرب و فرمانده قواى آذربايجان توضيح داد كه پس از بازگشت نيروهايى كه از مركز براى سركوب سيميتقو به اين صفحه آمده بودند برخى از ايلات و طوايف شاهسون مانند آلارلو به سركردگى نجفقلى خان سركشى مىكنند . براى نمونه نجفقلى خان از بازپس داددن يك عراده توپ و مسلسلهاى خود استنكاف مىورزد . تاكنون روش مسالمتآميز با ايشان فايده نبخشيده « درخواست مىكنم اجازه فرمايند در صورتى كه به مسالمت اسلحه سنگين خود را تسليم ننمايند قهرا مطالبه و گرفته شود . » وى در پايان تقاضا كرد براى اين موضوع قواى پادگان آستارا تحت فرمان قواى آذربايجان باقى بماند . 2
* عدم پيشرفت امور مرزى ايران و روس از زبان هيأت ايرانى
مستشار الدوله مسئول « كميسيون سرحدى دولت علّيه ايران » كه براى حلوفصل مسائل باقى مانده بين ايران و روسيه در استرآباد بسر مىبرند امروز علل ناكامى خود را در پيشبرد امور به وزارت امور خارجه منعكس كرد و آشكارا عدم حمايت مسئولان مركزى را علت اين امر دانست .
[ تصوير ] در ابتداى اين گزارش ضمن يادآورى چهل سال تضييقات آبى و ارضى همسايه شمالى ، آمده بود كه به موجب فصل سوم عهدنامه مودت ( 1921 م ) انتظار مىرفت مسائل مرزى مرتفع شود . اما نبود عدهاى كارشناس در مركز كه به موقع بتوانند « اظهارات حقه كميسيون » را پاسخ دهند ، دو ماه و نيم زمان كميسيون سرحدى را تلف كرده ، اين هيأت در استرآباد بلاتكليف مانده است . در اين نامه شكواييهگونه آمده است كه هرچه نوشتيم ، به سفارت ايران در مسكو يا سفارت روسيه در تهران احاله داديد . ديگر آنكه همراهى 60 - 50 سوار نظامى كه بايد همراه هيأت باشد دچار ترديد شد . در يك صحراى هفتاد و پنج فرسخى چگونه مىتوان بدون وسايل مخابرات و نبود امنيت حركت كرد . مضاف بر اينكه محافظت از هيأت روسى