المبين « 1 » ، هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن و هو بكل شىء عليم « 2 » .
من كلام مؤلف - يعنى رستم الحكما
خياط يگانهء دلافروز * بر قامت جان ، لباس تندوز
هر لحظه بگو تبارك اللّه * اى عارف حقپرست فيروز
حضرت كريمى كه سفرهء كرم و احسانش و خوان وجود امتنانش ، چه در صحرا و چه در دريا ، چه در شهرستان و چه در دِه و هامون ، از افق تا افق عالم ، نزد هر ذى حياتى سيّما بنى آدم ، در كمال خوبى و مرغوبى ، گسترده ، جناب رب الاربابى كه از نعمتهاى گوناگون خود ، هر نفسى را در نهايت مرغوبى ، پرورده و درود نامعدود و سلام نامحدود بر صدراعظم بارگاه رسالت و بدر مكرّم آسمان جلالت ، اكمل انبياء و رسل ، اعقل اشرف ، امجد كل ، افضل مرسلين ، ذو المناهج و سبل ، محيط بىكرانهء نوم و لموم ، فلك مشحون حكمت ربانى ، جهان حسن اخلاق ، گنجينهء اسرار و نواميس سبحانى ، اشرف ذرّيهء آدم ، حضرت خير الانام - يعنى جناب مستطاب مقدس ، محمد محمود ، ذوى العزّ و المجد و الاحترام و بر آل اطهار و اصحاب ابرار و احباب اخيار و خلفاء راشدين و انصار و اتباع و اعوان مهتدينش باد ، الى يوم المعاد .
بيت لمؤلفه
محمّد ، تاجدار كشور فضل * كه باشد در حقيقت مظهر فضل
خدا بنمودهاش تاج النبيّين * نهاده بر سر وى افسر فضل
سرافرازى كه پا بنهاده بر عرش * مشرّف گشتش از پا منبر فضل
خداوند جميع معجزات است * نيامد همچو وى پيغمبر فضل
تعالى اللّه كه چشم حق نديده * چو او از بحر صفوت ، گوهر فضل
چنين گويند خوش آباى علوى * چو او رودى نزاده مادر فضل
هامش
( 1 ) - و بلندمرتبه است خداوند ، مالك برحق آشكار .
( 2 ) - اوست اول و آخر و ظاهر و باطن ، و او به هرچيزى داناست . قرآن مجيد ، سورهء 57 ، آيهء 3 .