و در حل و عقد امورات تسلطى كامل داشت . در موقعى كه مرحوم حاجى ميرزا حسن شيرازى ساكن سامره ( سر من رأ ) حكمى بر خلاف ناصر الدين شاه ( 1290 ) راجع به حرمت تنباكو در مسئلهء انحصار ( رژى ) داد و اغلب علماى ايران متابعت كردند ، آقا سيد عبد الله وقعى بر آن حكم نگذارد و علنا استعمال تنباكو مىكرد . اين مسئله قدرى باعث شكست او گرديد .
در اواخر سلطنت مظفر الدين شاه بنا به ضديت شخصى با سلطان عبد المجيد ميرزاى عين الدوله شروع به تنقيدات اعمال دربار شاه كرد و شديدتر از همه مسئلهء مسيو نوز بلژيكى رئيس گمركات ايران بود . بالاخره با تحريكات بزرگان احرار از قبيل مرتضى قلى خان صنيع الدوله و غيره مطلب راجع به مسائل عمومى و درخواست مجلس شوراى ملى گرديد .
در دورهء اول مجلس آقا سيد عبد الله كاملا با افكار احرار همراه بود و پس از توپ بستن مجلس در 1326 محمد على ميرزا سيد را به حالت غير مطبوعى دستگير و تبعيد به حدود كرمانشاه كرد .
دوباره پس از فتح طهران به دست آزادىطلبان آقا سيد عبد الله مراجعت به طهران كرد ولى اين دفعه آن مقام اولى را پيدا نكرد .
در سال 1328 در منزل خود در روز جمعهء هفتم رجب 1328 ( 15 ژوئيه 1910 ) به دست اشخاص مجهول الحال مقتول گرديد .
علاء الدوله قاجار ( ميرزا احمد خان )
پسر محمد رحيم خان قاجار دولو از اعاظم اعيان ايران در دربار ناصر الدين شاه بود . حكومتهاى مفصله در شيراز و استراباد و كرمانشاه و ساير بلاد ايران كرده به خشونت طبع و شقاوت معروف بود .
در سال 1329 كه مستر شوستر آمريكائى رئيس خزانهء ايران