توضيحات
يادداشتهايى كه از نظر خوانندگان مىگذرد در مورد معرفى و شرح پارهاى از اسامى جغرافيائى ياد شده در متن سفرنامه فوق است . نويسنده اين سفرنامه اغلب اسامى را از افواه مردمان شنيده و به همان صورت يادداشت نموده ، لذا نوشته او با ضبط كتابتى آنها تفاوتهائى دارد . نگارنده ضمن تصحيح اين اشتباهات درحد مقدور ، به معرفى پارهاى از آنها نيز پرداختم . البته تأكيد بيشتر برروى اسامى ناشناخته يا گمنام بوده است . بديهى است صورت ضبط متن نسخهها كه مغلوط بود در پاورقى بدست داده شده است .
1 . ابرقوه [ ابرقو ] :
از شهرستانهاى واقع در مرز استان اصفهان و شيراز كه حدود آن به شرح ذيل است : از شمال به بخش جعفرآباد ، از جنوب به بخش بوانات ، از خاور به بخش نير ، از باختر به آباده . ابرقو در كوير واقع و ارتفاعات مهم آن عبارتند از ابركوه كه گينه عالى نيز ناميده شده . در شمال باختر ابرقو ، كوه گدارسوز و كوه اعلا قرار دارد و در باختر اين بخش كوه سياه و كوه گليشك را مىتوان نام برد ، و در جنوب رشته ارتفاعات كوه هبس ، كوه پوزهسياه و كوه ينچون را مىتوان نام برد . آبهائى كه در فصل بارندگى از ارتفاعات كوههاى نامبرده جارى مىگردد در باطلاقهاى كوير ابرقو فرو مىرود .
هواى آنجا گرم و آب زراعتى از قناتها تأمين مىگردد . محصول عمده بخش غلات ، روناس و پنبه است . در حوالى ابرقو 30 آبادى بزرگ و كوچك وجود دارد . مسجد جامع ابرقو از بناهاى تاريخى و قديمى است كه داراى سنگ - هاى قيمتى بوده كه فعلا در موزه ايران باستان نگهدارى مىشود .
شهر ابرقو مخصوصا در قرن هشتم اعتبار بسيار داشته ، چون اين شهر در دوران درازى بر سر راه ابريشم بوده و كاروانهاى حله از آن عبور مىكرده