تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 249

مساهمون:

ص٢٤٩
سكنى اهالى در قلعه بسيار محكم . جمعيت و بومى و غريب يكصد خانوار كه چهارصد نفر مىباشند . هواى ده‌نو از شهر سردتر و سالم‌تر است . نوع شكار آهو و دراج و خوك است . حمام مختصرى در وسط قلعه دارند . نوكر ديوانى ندارند برف بايد از شهر حمل شود .

37 . قريهء كوار در امتداد جنوب شرقى

فاصله از ده‌نو چهار فرسنگ و نيم . حركت عراده ممكن و سهل است . صورت راه در امتداد جلگه و دهات و كمى ماهور و كوير دين باغان . آب مشروب از نهر رود قراقاج و بسيار گواراست . زراعت غله و صيفى از هر قبيل و ترياك زياد است . سكنى اهالى در بيوت متفرقهء مخروبه . جمعيت بومى يكصد و پنجاه خانوار كه ششصد نفر است . باغات يك قطعه باغ بسيار بزرگ مصفا داراى هر نوع ميوه . شكار خوك و آهوى زياد و نزديك تنگ‌بهمن كبك . هواى كوار بالنسبه به شهر تقريبا ييلاقيت دارد . ايلاتى كه در اين حدود اقامت دارند ييلاق و قشلاق بوركى است . سيورسات اردوى مبارك از همين بلوك به آسانى فراهم شود .

38 . قريهء جوكان جزء بلوك خواجه

فاصله از كوار چهار فرسنگ و سه ربع است . صورت راه از جلگهء سنگلاخ و جنگل سخت و جلگهء مسطح صاف . حركت عراده از راه پنبه با اندك تعميرى آب مشروب و زراعتى از رود خنىفقان و گوارا . زراعت غله و شلتوك و پنبه است . باغات بسيار ممتاز و ميوهء آن انگور و سيب و گلابى .