فصل ششم در بيان شغل كشيكنويسان كه دو نفر بودند
و شغل ايشان اين است كه هر شب در كشيك حاضر شده اسامى هميشه كشيكان را كه جارچيان به آواز بلند مىگفتند ايشان مىنوشتند . [ 70 ب ]
در وقتى كه هميشه كشيكان به جهت بازيافت خود مواجب درست مىنمودند مادام كه كشيكنويس تصديق بر خدمت و عدم تقصير او نمىكرد تصديق و تنخواه داده نمىشد .
و برين موجب مواجب و همهساله در وجه ايشان مقرّر بوده ، و رسوم معمولى در جزو از هميشه كشيكان بازيافت مىنمودند .
كشيك نويس جلو
كشيك نويس دولتخانهء مباركه 1
فصل هفتم در بيان شغل پيشكشنويس
كه سررشته ( بر ) پيشكش مستمرى ( امراء عظام و ساير جماعت و همچنين بر پيشكش غير مستمرى ) هم سررشته مىداشته ، و سياههء پيشكش را مشار اليه در مجالس بهشت آيين به عاليجاه ايشيك آقاسىباشى تسليم مىنمود ، و او به عاليجاه مجلسنويس مىداد كه در خدمت ( اقدس مىخواند ) .
و از ده يك قيمت پيشكش يك ده يك در وجه او ، و تتمه در وجه عاليجاه ايشيك آقاسىباشى مقرّر بود . و مبلغ پانزده تومان مواجب داشته .
فصل هشتم در بيان شغل منشى ديوان
او نيز تابع و تابين مقرب الخاقان منشى الممالك بود . حكم التزامى كه برطبق تعليقهء ديوان بيگيان صادر مىشد او مىنوشت ، و سررشته بر وجوه التزامات نگاه مىداشت .
و از هر پروانچهء التزامى [ 71 الف ] سيصد و پنجاه دينار رسوم معمولى داشت كه