اجتناب نمايد و يقين داند كى در ازل آزال او را از فن انشا نصيبى ندادهاند و نام او را بوقت تعيين انشا از لوح محفوظ محو كرده و ازين مشرب « 1 » كه ( * ) با ذات احديت نسبتى تمام دارد « 2 » و لفظ منشى كه يكى « 3 » از اسماء حسنى است بر ان دالّست و نصّ ( * ) ثم انشانا من بعدهم قرنا آخرين « 4 » مصدق آن « 5 » او را شربى « 6 » روزى نكرده و اين كلمات را ازين ضعيف بنصيحت قبول كند چه او اين كتاب را جهت آن « 7 » نساخته كه در دار الكتب نگاه دارد و طالبان را از موايد « 8 » فوايد آن محروم گرداند « 9 » بلك جهت افادت مستفيدان « 10 » و ارشاد مسترشدان « 11 » تصنيف كرده است و در تسهيل آن « 12 » بر متعلمان غايت امكان مبذول داشته تا هر نفسى بر قدر استعداد از ان محظوظ « 13 » و محتظى « 14 » گردد « 15 » و چون طبيعت « 16 » متامل از ادراك لطايف و استيفاء مقاصد آن قاصر ماند تدبير آن منوط بتقدير حكيم « 17 » قدير جل ذكره باشد نه بسعى اين ضعيف و كلّ ميسّر لما خلق له و قدما قيل
هامش
( 1 ) - ت : حذف شده .
( * 2 ) ج : نسبتى با ذات احديت دارد ، ت : به او از احديت نسبى تمام دارد .
( 3 ) ت : حذف شده .
( * 4 ) ب : جايش خالى مانده -
( 5 ) پ : حذف شده .
( 6 ) پ : بر مشربي .
( 7 ) ب : او .
( 8 ) پ : ؟ ؟ ؟ .
( 9 ) ت : كردانند .
( 10 ) - ب : مستفيدآن .
( 11 ) - ب : مسترشدآن ، پ : مرشدان .
( 12 ) - ت : اين .
( 13 ) - پ محفوظ .
( 14 ) - پ : مختظى .
( 15 ) - پ : كردند .
( 16 ) ت : حذف شده .
( 17 ) - ب : حذف شده .