مرسوم با او ( * ) و نواب « 1 » و نوكران ( * ) و معتمدان « 2 » او جواب گويند و چيزى قاصر و منكسر نگردانند و بر مواضع مرجو الحصول حوالت كنند چنانك به آسانى بديشان رسد « 3 » و كتب بالامر العالى « 4 » دام نفاذه فى « 5 »
نوع سوم
امراء اولكا و تومانات و هزارها و صدها و باسقاقان « 6 » و ملوك و حكام و سادات و قضاة و نواب و متصرفان و بتيكچيان و صدور و اكابر و اعيان و معارف ولايات ممالك محروسه بدانند كى چون امير بزرگ فلان از مدتى مديد باز بملازمت آقايان نيكوى ما قيام نموده است و بدل راست وظيفهء جانسپارى بجاى آورده و از عهدهء هر مهم بزرگ و مصلحت خطير كه به دو « 7 » حوالت فرمودهاند « 8 » بر احسن وجوه تفصّى نموده و بوقت ركوب عساكر ارتكاب اخطار و اهوال « 9 » بر خود واجب و لازم دانسته و در جميع احوال معدلت و نصفت را شعار و دثار روزگار « 10 » خود « 11 » ساخته و به هيچ حال مجال ظلم و عدوان و جور و طغيان باز نداده اصابت راى
هامش
( * 1 ) پ ج : حذف شده .
( * 2 ) ج : حذف شده .
( 3 ) ث : رساند
( 4 ) - آ ب : العامّ .
( 5 ) ت : حذف شده
( 6 ) پ : باسقاق .
( 7 ) ت : تفويض و - افزوده شده .
( 8 ) پ : فرموده .
( 9 ) ت : اهوان .
( 10 ) ث : حذف شده .
( 11 ) ب : حذف شده .