مواعيدى « 1 » كه روزگار از سوالف قرون و اعصار عالميان را به نيل « 2 » امانى و ادراك مواد شادمانى مىداد بانجاز و انجاح پيوست و اميدى كى جهانيان بعواطف نامتناهى « 3 » حضرت « 4 » الهى در ترتب مواد « 5 » معاش و حصول اسباب « 6 » انتعاش مىداشتند باجابت رسيد مخلص دولتخواه را چون اقامت رسم تهنيت بنفس خود جهت تنوع اسباب « 6 » متعذر بود « 7 » بوساطت اين « 8 » مكاتبت و « 9 » وسيلت اين « 10 » مراسلت مملكت « 11 » را بجلوس همايون مهنّا « 12 » و حضرت عاليه « 13 » را با نفاذ خدمات و تحيّات مهيا « 14 » گردانيد ساليان نامتناهى در تحصيل « 15 » اسباب « 16 » جهانبانى « 17 » و حصول « 18 » مراضى يزدانى بر سرير مملكت ممكن باد « 19 » بالنبى و إله ( * ) و صحبه « 20 »
نوع دوم
بعد از اخبار اخبار محبت و انباء « 21 » انباء « 22 » اخلاص و « 23 » مودت اعلام مىرود كى چون اخبار سارّه
هامش
( 1 ) - آ ت : مواعدى
( 2 ) - پ : نيل
( 3 ) - ث : نامتهاى
( 4 ) - ت : حذف شده
( 5 ) - آ : بالاى سطر نوشته شده ، ت : حذف شده
( 6 ) - آ : در حاشيه نوشته شده
( 7 ) - ت : حذف شده
( 8 ) - ب ت : ان
( 9 ) - ث : حذف شده
( 10 ) - ب ت : ان
( 11 ) - ت : حذف شده
( 12 ) - پ ث ج : مهنّى
( 13 ) - ج : عالى
( 14 ) - آ پ ج : محيّا
( 15 ) - ج : تكميل
( 16 ) - ب : در حاشيه نوشته شده
( 17 ) - پ : جهانيانى
( 18 ) - ج : تحصيل
( 19 ) - ت : حذف شده
( * 20 ) - ت : حذف شده
( 21 ) - ب : ابناء ، ث : ايناء
( 22 ) - پ : انما ، ث : ابناء
( 23 ) - ت : حذف شده