حاجى ميرزا حبيب اللّه مشير لشكر به امضاى دو صبيّهء خود نوادهء پسرى مرحومه حاجيه خانم بنت مرحوم آقا ميرزا موسى زوجهء سابقهء حاجى ميرزا اسماعيل با جناب حاجى محمّد مهدى بحر العلوم گيلانى بر همگى دارايى خود و دو صبيّهء خود در قريهء شكااسطل رشت با تمام توابع و لواحق كانية ماكانت از آباد و خرابه و وادخ « 1 » و بيوتات و اشجار و مجارى از هرجهت را به مبلغ سيصد تومان وجه ريال كه تمام را خود داشت ثمّ مصالحه نموده مخدّره تمام خيارات متصوره در مقام را حتى خيار الغبن را با جناب متصالح به مبلغ يكصد تومان وجه موصوف مأخوذ و در ضمن عقد خارج لازم ملتزمه مىباشد در صورت ظهور فساد در مصالح عليه از حال الى پنجاه سال علاوه از ردّ مال المصالحه بالنسبة بماظهر فساد از عهدهء غرامات وارده برآيند . نوشته مهر و سجل دارد .
[ سند شمارهء 1208 ]
در جمادى الاول مصالحهء جزميه نموده است جناب حاجى يوسف دماوندى فى سادات مير با دو پسر خود جناب آقا ميرزا على اكبر و آقا ميرزا يعقوب بر تمامى يك دانگ مشاع از كلّ شش دانگ قريهء سيّدآباد موروثى متصرفى خود با تمام مضافات آن به قدر الحصه كه يك دانگ مشاع است با دو دانگ وقفى و سه دانگ اخوان ثلثه مصالح به انضمام تمام سهمى خود از دو مزرعه موسومه به سرخپلنگا و ولدر از مزارع ارد با تمام توابع و لواحق و مجرى المياه هريك كه به نحو مزبور باشد است با سه برادر و دو سهم وقفى و سايرين و بانضمام يك دانگ [ و ] نيم مشاع از هريك از سه باب عمارت كه يكى مشهور به حياط بالا و يكى مشهور به حياط پايين مسكونى مصالح و اخوان ايشان و يكى مشهور به عمارت نصير الدوله واقعه در مرانك ، محدود در نوشته با تمام توابع هريك از فوقانى و تحتانى و اندرونى و بيرونى و طويله و بهاربند و به انضمام دو قطعه زمين متّصل به عمارت نصير الدوله و به انضمام يك دانگ و نيم از يك باب طاحونه واقعه در آغشبالاى تاسكين مشهور به آسياى بالا با تمام متعلقات آن به موازى يك من نبات زرد صندوقى مأخوذ ، صيغه جارى و اسقاط كافهء خيارات شده است و شرط شد در ضمن العقد كه متصالحان بالمناصفه بعد از فوت مصالح مذكور مبلغ يكصد و بيست تومان وجه
هامش
( 1 ) . جوانهء درخت رز كه شاخهء انگور از آن برمىآيد .