نماز و روزه و ختم قرآن بنمايد .
اين چند كلمه به رسم وصيت نامچه قلمى گرديد . به تاريخ نهم شهر رجب المرجب سنه 1303 .
[ سند شمارهء 168 ]
وكالت وصيت 21 - 02 - 1304
در ظهر وصيت نامچه ، اين حقير نوشتهام به اين تفصيل :
بسم اللّه الرحمن الرحيم به تاريخ 21 شهر صفر سنه 1304 حاضر شد عاليشأن كربلايى اسماعيل بوربور حصارمهترى از قراء ورامين وصى ميرزا نام كرمانى مذكور در ظهر با جمعى ديگر از اهل آن قريه بعد از ثبوت وصايت و آنكه خود موصى مكرر گفته بود كه من وارثى ندارم و بلا وارثم ، تمام مال مرحوم حساب شد .
در فقرهء مسطوره در ظهر و چند پارچه مسى كه داشت گرديد ، مبلغ سى و دو تومان شش هزار و سيصد و هفتاد [ و ] پنج دينار ثلث آن را كه عبارت از ده تومان و هشت هزار و هشتصد است خود وصى مزبور در مصرف ختم 3 روزه و هفته و ده تومان مظالم و يك سال صوم و صلواه حسب الوصيه خرج كرد باقى آن را كه عبارت از بيست تومان و چهار هزار دويست و هفتاد پنج دينار است چون به حسب ظاهر وارثى نداشت و خود موصى هم نفى كرد و راجع به امام زمان عليه السلام است و بايد در اين زمان به دست حاكم شرع جامع الشرايط برسد به اين احقر آنام رسانيد اميد كه ان شاء اللّه تعالى در مصرف مقرر در شريعت طاهره صرف شود . اميد كه خداوند عالم جل و علا در انفاذ اين حكم شريعت طاهره كه به حسب قواعد ظاهره در دست است مؤاخذه ننمايد و همه را ممتثل شمارند . حررة الاحقر خادم الشريعه فضل اللّه نورى .
توضيح آنكه كربلايى اسماعيل وصى به علاوه از ثلث مبلغ سيزده هزار و سيصد دينار صرف كرده بوده ، من باب الاحتياط آن مبلغ را قبض كردم و به جناب شرافت انتساب آقاى سيّد رجب سلمه اللّه تعالى دادم مجددا به ايشان برگردانيدند پس وصى مذكور تمام مال موصى را كه سى و دو تومان شش هزار سيصد و هفتاد پنج دينار است به محلش رسانيد .