نصرتشان اندوهگين نباش و بدان كه ما از كار آنها غافل نيستيم و هم مشركين و هم معبودهايشان را براى عذاب احضار مىكنيم و از آشكار و نهان آنها باخبريم .
در ادامه مىفرمايد : آيا انسان علم قطعى ندارد به اينكه ما او را از نطفه و آبى حقير آفريديم با اين حال ناگهان دشمنى سرسخت براى خالق خود شده است و بعثت و حشر را انكار مىكند ؟
انسان براى ما مثالى زده و خلقت خود را فراموش كرده و مىگويد : چه كسى اين استخوانهاى پوسيده شده را زنده مىكند ؟ تو اى پيامبر در جواب او بگو ، همان خدايى كه بار اوّل آن را از عدم محض و بدون الگو ايجاد كرده قادر است تا دوباره از همين استخوانهاى پوسيده او را زنده سازد . چون او خدايى است كه به همه مخلوقات داناست ، يعنى چيزى را فراموش نمىكند و نسبت به آن جهل ندارد ، پس همانطور كه ابتدا اين بشر را آفريده در حال حيات و مماتش نسبت به او جاهل نبوده حالا هم قادر است كه آن استخوانها را زنده كند . و اين امر استبعادى ندارد چون او همان خدايى است كه مىتواند از درخت سبز آتش را ايجاد كند كه شما از آن آتش بيفروزيد ، با اينكه آب و آتش با هم منافيند و درخت تر كجا و آتش سوزان كجا ؟ !
پس همين خدا مىتواند مردگان را زنده سازد و اين امر بر او دشوار نيست .
( 81 )
( أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ )
: ( آيا كسى كه آسمانها و زمين را آفريده ، قادر نيست كه مانند آنها را بيافريند ؟ چرا ، بلكه او آفريدگار بسيار داناست )
( 82 )
( إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ )
: ( همانا امر او منحصرا چنين است كه وقتى ارادهء چيزى را بنمايد ، به آن مىگويد : باش ، پس موجود مىشود )
( 83 )
( فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ )
: ( پس منزّه است آنكه سلطنت و ملكوت همه چيز بدست اوست و به سوى او باز مىگرديد )
آيه شريفه با لحن استفهام انكارى مىفرمايد : چگونه ممكن است كه اين خدايى كه آسمانها و زمين را با همهء وسعتى كه دارند خلق كرده و آن نظام عام و عجيب را در