تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ٤ — صفحة 70

مساهمون:

ص٧٠
كه به اطعام فقرا تعلّق گرفته اراده تشريعى است ، نه تكوينى . « 1 » و در ادامه از قول كفّار خطاب به مؤمنان نقل مىشود كه شما مؤمنين كه ادّعا مىكنيد خدا به ما دستور داده انفاق كنيم و اين امر را از ما خواسته ، در گمراهى واضحى هستيد .

[ آيهء ( 65 - 48 ) بيان مسأله بعث و جزاى اعمال ]

( 48 ) ( وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) : ( و مىگويند : اگر راست مىگوييد اين وعده چه زمانى مىرسد ) ( 49 ) ( ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ ) : ( آنها جز منتظر يك صيحه نيستند كه آنها را در حالى كه سرگرم مخاصمه مىباشند ، مىگيرد ) ( 50 ) ( فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ) : ( پس ديگر نه مىتوانند سفارشى كنند و نه مىتوانند به نزد اهل خود بازگردند ) ( 51 ) ( وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ ) : ( بعد از صيحه بار ديگر در صور دميده شود ، ناگهان همه از قبرها بسوى پروردگارشان مىشتابند ) ( 52 ) ( قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ) : ( گويند : واى بر ما چه كسى ما را از گور و مرقدمان برانگيخت ؟ اين همان وعده‌اى است كه خداى مهربان به ما مىداد و انبياء او راست گفتند ) ( 53 ) ( إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ ) : ( آن نفخه هم جز يك صيحه نيست كه ناگهان همگى نزد ما حاضر مىشوند ) ( 54 ) ( فَالْيَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ لا تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ) : ( پس امروز هيچ نفسى ، ذرّه‌اى ستم نمىبيند و جز بدانچه عمل كرده‌اند جزا داده نمىشوند ) در اينجا ابتدا از قول كفّار نقل مىشود كه به منظور استهزاء و تعجيز پيامبر و انكار معاد ، خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم و همهء مسلمانان مىگويند : اين وعدهء روز قيامت چه زمانى محقّق مىشود و اگر راست مىگوييد چرا نمىرسد ؟ خداوند در جواب ايشان

هامش
( 1 ) . عين همين مغالطه از قول كفّار در مورد پرستش خدا و عدم پرستش بتها نيز بيان شده همچنانكه در سورهء زخرف آيه 20 مىفرمايد( وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْاگر خداى رحمن مىخواست ما اين بتها را نمىپرستيديم ) كه نظير اين قول در آيه 35 سوره نحل و آيه 148 سورهء انعام نيز آمده است .