سوره مدثر
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ غرض سوره : بيم دادن و مذّمت اعراض كنندگان از دعوت الهى . ( 1 ) ( يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ ) : ( هان اى روپوش به خود پيچيده ) ( 2 ) ( قُمْ فَأَنْذِرْ ) : ( برخيز و انذار كن ) ( 3 ) ( وَ رَبَّكَ فَكَبِّرْ ) : ( و پروردگارت را تكبير گوى ) ( 4 ) ( وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ ) : ( و جامهات را پاك كن ) ( 5 ) ( وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ ) : ( و از پليديها دورى گزين ) ( 6 ) ( وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ ) : ( و در برابر احسانت نه منّت گذار و نه آن را بسيار و بزرگ شمار ) ( 7 ) ( وَ لِرَبِّكَ فَاصْبِرْ ) : ( و به خاطر پروردگارت صبر كن ) ظاهرا پيامبر پس از مراجعت از غار حرّا و دريافت وحى دچار حالت هيجان و لرزشى گشته كه بواسطهء آن پتو يا رواندازى را به دور خويش پيچيده بوده و در همان حالت از روى انس و ملاطفت به او خطاب مىرسد كه اى جامه يا رو انداز به خود پيچيده ! بعضى مفسّران « 1 » مراد از جامه را جامهء نبوّت دانستهاند نه جامهء ظاهرى و برخى ديگر « 2 » آن را كنايه از گوشه گيرى و انزوا دانستهاند . در ادامه آنحضرت مأمور به انذار مىشود و خطاب مىرسد كه : به وظيفهء انذار قيام كن . و منظور از انذار در ابتداى دعوت ، انذار عشيره و اقربا بوده است ، همچنانكه در