هيچ برهانى به مجادله با آيات الهى مىپردازند ، تنها عاملى كه آنها را وادار به جدال مىكند ، كبريست كه در سينههايشان دارند و آنها هرگز به آرزوى خود و هدفى كه از اين مجادله دارند و مىخواهند حق را باطل جلوه دهند ، نمىرسند پس تو از آنها و نخوتى كه دارند به خدا پناه ببر چون او شنواى دعاى بندگان و بيناى حوائج آنهاست و شدّت يا گشايش آنها را مىبيند .
( 57 )
( لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ )
: ( سوگند مىخورم ، آفرينش آسمانها و زمين بزرگتر و مهمتر از آفرينش مردم است ، امّا بيشتر آنها اين مطلب را نمىدانند )
مىخواهد بفرمايد دليل اينكه گفتيم مشركين به آرزو و هدف خود نمىرسند اين است كه خداوند آفريننده و خالق همه هستى با اين عظمت است و خلق آسمانها و زمين كه بسيار بزرگتر از خلقت بشر است او را عاجز نكرد ، هرگز ممكن نيست اين مشركان كه يك جزء كوچك از خلقت هستند او را به ستوه و عجز درآورند . اما بيشتر مردم جاهلند و خيال مىكنند با جدال و نيرنگى كه مىكنند مىتوانند خدا را عاجز كنند .
( 58 )
( وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لَا الْمُسِيءُ قَلِيلًا ما تَتَذَكَّرُونَ )
: ( و بينا و نابينا يكسان نيستند و نيز كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح كردند با بدكاران برابر نيستند ، امّا چه كم متذكّر مىشويد )
در اين آيه به قصد توضيح مطلب مىفرمايد مسلما افراد بينا و آگاهى كه ايمان آورده و اعمال شايسته بجا مىآورند با بدكاران كوردلى كه هدايت را نمىپذيرند ، يكسان نيستند . و آنگاه با لحن توبيخ و عتاب خطاب به مردم مىفرمايد : چه كم متذكّر مىشويد . چون اگر متنبّه و متذكّر مىشديد مىفهميديد كه خدا هرگز با متقّين و فجّار يكسان معامله نمىكند و آنها را مانند هم قرار نمىدهد ، يعنى وقتى در دنيا آنها بطور يكسان از نعمات الهى بهرهمند هستند ، يقينا بايد آخرتى باشد تا در آن موضع اهل تقوى از گنهكاران متمايز شوند و هر يك به تناسب اعمالشان جزا داده شوند به همين دليل هم در آيهء بعدى به مسأله معاد و بعث مىپردازد .