پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 127

پدیدآورندگان:

ص۱۲۷

دريافت علمى آنهاست ) ( 48 ) ( وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ ) : ( و به ياد آر ، اسماعيل و يسع و ذالكفل را كه همگى از نيكان بودند ) در اينجا سه پيامبر ديگر نام مىبرد و آنها را به جهت حسن عقيده و عمل از ابرار و نيكان مىنامد .

[ آيهء ( 64 - 49 ) وصف متقيّن در بهشت و طاغيان در جهنّم ]

( 49 ) ( هذا ذِكْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ) : ( اين داستانها يادآورى و ثنايى از بندگان اوّاب ما بود و مردم با تقوى سرانجامى نيك دارند ) ( 50 ) ( جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ ) : ( بهشتهاى دائمى با درهاى گشوده و بدون مانع براى آنهاست ) ( 51 ) ( مُتَّكِئِينَ فِيها يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ ) : ( در حالى كه در بهشت تكيه داده‌اند و ميوه‌هاى بسيار و نوشيدنى در اختيار دارند ) ( 52 ) ( وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ أَتْرابٌ ) : ( و نزدشان همسرانى پر كرشمه خواهد بود ) ( 53 ) ( هذا ما تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسابِ ) : ( اين همان پاداشهايى است كه براى روز جزا و حساب وعده داده شده‌ايد ) ( 54 ) ( إِنَّ هذا لَرِزْقُنا ما لَهُ مِنْ نَفادٍ ) : ( اين همان رزق ماست كه فناپذير نيست ) مىفرمايد اين داستانهايى كه از انبياء مكرّم و بندگان اوّاب خود نقل كرديم ذكر جميل و ثناى نيكى است از ايشان و يا قرآن ذكر است و همانا افراد ملبّس به لباس عبوديّت يا همان اهل تقوى سرانجامى آنچنان نيكو دارند كه به وصف نمىگنجد . و آن بازگشتگاه خوب عبارتست از بهشتهاى دائمى و در گشوده كه هيچ مانعى از تنعّم به نعمتهاى آن براى اهل تقوا نيست و حالت آنها در آن جنّات چنان است كه مانند اشراف و بزرگان تكيه داده‌اند و حكم آنها ، مطاع است ، به صورتى كه ميان آنها و خواسته‌هايشان واسطه‌اى نيست و هر نوع ميوه يا نوشيدنى را كه اراده كنند در نزدشان حاضر مىشود . و اهل تقوا در بهشت همسرانى دارند كه آن همسران به شوهران خود راضى و قانعند و