( 71 ) ( وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا ) : ( هيچ كس از شما نيست جز آنكه وارد جهنّم مىشود ، كه اين امر بر پروردگارت حتمى و مقرّر است ) خطاب آيه با عموم مردم است ، چه مؤمن و چه كافر ، و ( ورود ) به معناى حضور و قرار گرفتن در لبهء آب و يا به قصد آب رفتن است ، امّا به معنى اعم قصد هم به كار مىرود « 1 » ، مىفرمايد : هيچ يك از شما نيست جز آنكه به زودى در لبه و پرتگاه آتش قرار مىگيرد « 2 » ، اين حكم و فرمانى است كه بر خداى تعالى واجب و حتمى است و اين وجوب به فرمان خود خدا بوده ، چون هيچ حاكمى نيست كه بر او حكم نمايد و هيچ كس هم نمىتواند حكم او را تغيير دهد . ( 72 ) ( ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا ) : ( آنگاه كسانى را كه تقوى پيشه كردهاند نجات مىدهيم و ستمگران را به زانو در افتاده در آن رها مىكنيم ) ، يعنى ظالمان را در آتش جهنّم باقى مىگذارند و متقيّن را از آن نجات مىدهند ، امّا نجات دادن بدون داخل بودن نيز متحقّق مىشود ، مثل اينكه در كنار آتش و در شرف دخول در آن باشند . مىفرمايد : وقتى همهء شما اعم از مؤمنين و كافرين ، در شرف وقوع در آتش قرار گرفتيد ، ما اهل تقوى را نجات داده ، ولى ظالمان را در آن باقى مىگذاريم ، به خاطر اينكه ظلم كردند ، و آنها همچنان به زانو افتاده باقى مىمانند و در آتش واقع مىشوند .
[ آيهء ( 80 - 73 ) استدلال كفّار به اينكه چون در دنيا مال و مقامشان بهتر از مؤمنان است در قيامت هم عاقبت بهترى خواهند داشت و جواب خداوند به اين پندار باطل ]
( 73 ) ( وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ