[ آيهء ( 40 - 16 ) دربارهء حضرت مريم و چگونگى توّلد عيسى عليه السّلام ]
( 16 ) ( وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا ) : ( در اين كتاب مريم را ياد كن ، آنزمان كه در مكانى در جانب شرقى مسجد از خانوادهاش كنارهگيرى نمود ) ، مراد از ( كتاب ) قرآن و يا سورهء مريم است كه بخشى از قرآن مىباشد و مريم دختر عمران است كه ماجراى تولّد او را در سورهء آل عمران بيان كرديم و ( انتباذ ) يعنى كنارهگيرى از مردم ، به هر جهت پروردگار خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىفرمايد : ماجراى مريم را آن زمان كه از مردم و اهل خود در مكانى شرقى ( سمت شرقى مسجد ) دورى گزيد ، در اين كتاب ياد كن . ( 17 ) ( فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا ) : ( پس در مقابل ايشان پردهاى آويخت و ما روح خود را نزد او فرستاديم كه به صورت انسانى تمام عيار بر او مجسّم شد ) ، ( حجاب ) يعنى پرده و ستر و آنچه انسان را از غير بپوشاند ، ظاهرا مريم براى آنكه قلبش براى اعتكاف و عبادت آسودهتر باشد ، خود را از غير پوشيده داشت و آنگاه خداوند روح خويش را به جانب مريم فرستاد كه به صورت بشرى در نزد او مجسّم گرديد ، يعنى آن روح در حواس بينايى مريم به صورت بشرى محسوس گشت ، ولى در واقع همان روح بود نه بشر ، و از قرينهء آيات ديگر استفاده مىشود كه مراد از ( روح ) جبرئيل است كه آن را در لسان قرآن ( روح القدس ) « 1 » ، يا ( روح الامين ) « 2 » نيز ناميدهاند . ( 18 ) ( قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ) : ( مريم گفت : اگر تو مردى پرهيزگارى ، من از سوء قصد تو به خداى بخشنده پناه مىبرم ) ، مريم ( س ) از شدّت هراس از حضور مردى بيگانه خود را به رحمان مىسپارد تا رحمت عامّ الهى را كه فرياد رس همه نيازمندان و هدف نهائى همه بندگان عابد و منقطع است ، متوجّه خود سازد .