[ و معيوب زايد .
ديگر هركه به علوم ضنّت نمايد و بخيلى كرده باشد و به استحقاق نياموخته ، در تناسخ جاهل و كور و نادان بماند .
ديگر كسى كه سخنى گفته باشد كه موجب آزار و رنجش و پريشانى و غمناكى مردم باشد ، در آن صورت گنگ و لال و ابكم و بد حال زايد .
و هركه سخنى نيك را بد گفته باشد كر زايد ، پس هركه نيكى و بدى كند همان بيند ، و هركه وقتى نيكى و وقتى بدى كند همان باز بيند . ]
جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — Page 146
Contributors: محمد روشن
P.146