قمر الدين خان از او ، و وفات محيى الدين عبد القادر قرشى صاحب جواهر المضيئة .
776 : فتح درامه « 1 » و زنجيه به دست اورنوس بيك ، و غرقهء بغداد از طغيان دجله ، و غلاى مفرط در مصر ، و وفات سيد عبد الله المعروف به « نقره كار » ، و شهاب احمد ابو حجله از ادباى مصر ، و سلطان اويس جلايرى و پادشاهى ولدش حسين .
777 : فتح سيروز به دست اورنوس بيك ، و فتح نيش « 2 » به دست سلطان مراد ، و وضع قوانين ارباب تيمار با راى تمورتاش پاشا ، و ظهور دولت قراقيونلى [ قراقويونلو ] به استيلاى خواجه بهرام بر موصل ، و انهزام قمر الدين در جنگ تيمور در اندكان « 3 » ، و وفات شمس الدين محمد بن صائغ ، و امير كلام خواجه سلمان « 4 » .
778 : پادشاهى ملك منصور على بعد از قتل اشرف شعبان ، و رسيدن تيمور به تو حقار ( طرختا ) آخر تركستان ، و فرار قمر الدين خان در جنگ امير موسى از امراى تيمور ، و والى شدن توقتمش به سقناق « 5 » از طرف تيمور ، و وفات بهاء الدين محمد سبكى .
779 : حج كردن ملك اشرف ، و انهزام عسكر تيمور در جنگ اروس
هامش
( 1 )Drama.
( 2 )Nissa Nich.
( 3 ) در موقعى كه امير تيمور سرگرم يورش سه ساله ( 790 تا 793 ) بود قمر الدين خان دوغلات جهت كشيدن انتقام شكستهاى سابق پيش توقتمش خان رفت و او را بر آن داشت كه از دو طرف ممالك مفتوحهء تيمورى را مورد تعرض قرار دهند . توقتمش قبول اين پيشنهاد را به صلاح خود ديده لشكريانى به قمر الدين داد تا او از طرف كاشغر و توقتمش از حدود بحيرهء خوارزم ، ماوراء النهر را در ميان بگيرند . قمر الدين در اوايل سال 790 به فرغانه حمله برد و با عمر شيخ مشغول نبرد شد . عمر شيخ با جلادت تمام در حوالى انديجان ( اندكان ) و اوزجند ، قمر الدين و موافقين او را منهزم ساخت . . . ( ظهور تيمور ، ص 46 ) .
( 4 ) در حاشيهء نسخهء نش اين شعر در ماده تاريخ مرگ وى آمده است :گذشت هفتصد و هفتاد و هفت از هجرت * شب سهشنبه و هم سيزده ز ماه صفريگانه شاعر دوران جمال دين سلمان * ز خاك تيره روان شد به عالم ديگر( 5 ) در بيست و چهار فرسخى اترار ( تاريخ مغول ، ص 33 ) .