شدند و خوار و خفيف بازگشتند ) ، يعنى فرعون و اصحابش در آن مجتمع عظيم شكستخورده و مغلوب شدند و بعد از آن عزّت ظاهرى كه داشتند به حالت خفّت و خوارى بازگشت نمودند .
( 120 )
( وَ أُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ )
: ( و جادوگران به سجده افتادند ) ، اين عبارت اشاره به كمال تأثير معجزهء موسى و خيره شدن ساحران است ، يعنى وقتى عظمت معجزهء موسى را ديدند ، آنقدر وحشت كردند كه بىاختيار به حالت سجده افتادند و خود را ناگزير از ايمان به ربّ العالمين ديدند ، چون آنها به خوبى فهميدند كه عمل موسى سحر نيست ، بلكه معجزهاى از جانب پروردگار عالم مىباشد .
( 121 )
( قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ )
: ( گفتند : ما به پروردگار جهانيان ايمان آورديم ) ، پس چون دريافتند كه معجزهء موسى از جنس سحر و جادو نيست ، خالصانه به درگاه پروردگار عالم ايمان آوردند و به آن اقرار نمودند ، همان خداى موسى و هارون كه مالك همه جهان است و از ايمان به ارباب متعدد منصرف گشتند و به خداى واحد اعتقاد يافتند .
( 122 )
( رَبِّ مُوسى وَ هارُونَ )
: ( پروردگار موسى و هارون ) اين سخن را به جهت رفع توّهم به زبان آوردند ، چون فرعون خود مدّعى ربوبيّت بود ، ممكن بود كسى توّهم كند كه آنها به فرعون ايمان آوردهاند ، لذا براى دفع اين شبهه گفتند : ما به پروردگارى كه موسى و هارون مردم را به عبادت او دعوت مىكنند ايمان آورديم و ايمان داريم كه موسى و هارون در ادّعاى خود صادقند .
( 123 )
( قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدِينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ )
: ( فرعون گفت : آيا قبل از اينكه به شما اجازه دهم به موسى ايمان آورديد ؟ بدرستى كه اين خدعهاى است كه شما مىزنيد تا مردم شهر را از