پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۲ — صفحه 57

پدیدآورندگان:

ص۵۷

بخاطر اينكه او اهل آن شهر نيست ، وى را خوار شمردند و كلامش را ارج ننهادند و مىگفتند : اينها خودشان را منزّه‌تر از ما مىدانند و چون داراى قدرت نيستند و عدّه كمى مىباشند ، پس آنها را چه رسد به اينكه به كارهاى ما ايراد بگيرند ؟ ( 83 ) ( فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ) : ( پس او و خانواده‌اش را نجات داديم ، غير از زنش كه او از باز ماندگان بود ) ، اين آيه و آيهء ( فَما وَجَدْنا فِيها غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ) « 1 » ، ( ما در آن دهكده بيش از يك خانوادهء مسلمان نيافتيم ) ، دلالت مىكنند كه جز اهل خانهء لوط هيچ كس در آن دهكده ايمان نياورده بود ، البته همسر او از خانواده‌اش استثناء شده ، چون او به لوط عليه السّلام ايمان نياورده بود و لذا خداوند او را جز گروه هلاك‌شدگان و درگذشتگان از قوم قرار داد ، يعنى همسر او هم جزء از بين رفتگان قوم بوده است . ( 84 ) ( وَ أَمْطَرْنا عَلَيْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ ) : ( و آنگاه بر آنان بارانى عجيب باريديم ، پس بنگر كه سرانجام گنه‌كاران چگونه بود ) ، از عبارت فهميده مىشود كه عذاب آنان به وسيله نوعى باران عجيب و غريب و شديد بوده ، بارانى از سنگها و كلوخ كه در آيه 83 سورهء هود آن را توضيح داده و مىفرمايد : ( وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَ ما هِيَ مِنَ الظَّالِمِينَ بِبَعِيدٍ ) ، ( و سنگهايى از گل سخت چيده شدهء نشاندار بر آنها بارانديم و چنين عذابى از ستمگران دور نيست ) ، و در آخر خطاب به پيامبر اسلام مىفرمايد : ( فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ ) ، يعنى اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم از عاقبت اين گنه‌كاران عبرت بگير ، البته ظاهر خطاب با پيامبر است ، امّا در واقع مراد امّت آن جناب مىباشند .

پاورقی
( 1 ) - سوره ذاريات ، آيه 36 .