[ آيهء ( 54 - 30 ) معناى مكر و توضيح وجوب قتال ، مسأله خمس و شش دستور جنگى به سربازان اسلام ]
( 30 ) ( وَ إِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ ) : ( زمانى كه كفّار نيرنگ مىزدند تا تو را بازداشته ، يا به قتل رسانده و يا اخراجت نمايند ، ايشان همواره نيرنگ مىزنند و خداوند هم با آنها مكر مىكند و خداوند بهترين مكر كنندگان است ) ، ( مكر ) يعنى به كار بردن حيله براى منصرف كردن كسى از مقصودش و ( اثبات ) به معناى حبس كردن و بازداشت نمودن است . مىفرمايد : به ياد آر زمانى را كه كفّار قريش براى باطل كردن دعوتت با تو مكر كرده و خواستند تو را حبس نموده يا بكشند و يا بيرونت نمايند ، تا بر دعوت تو غلبه نموده و نور حقّ را خاموش نمايند ، آنها دائما مكر مىكنند ، امّا خداوند چون از وراى ايشان بر آنها محيط است و بر اعمالشان ناظر مىباشد ، مكر آنان را باطل مىكند و آنها را از هدفشان باز مىدارد و اين عبارات عطف به آيه 8 ( وَ إِذْ يَعِدُكُمُ اللَّهُ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ . . . ) « 1 » ، مىباشد . ( 31 ) ( وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ) : ( زمانيكه آيات ما برايشان تلاوت مىشود ، مىگويند : شنيديم ، اگر مىخواستيم ما هم مىتوانستيم ، مثل اينها را بگوئيم ، اين جز افسانههاى قديمى چيزى نيست ) ، ( اساطير ) جمع ( اسطوره ) به معناى احاديث خرافى و افسانه مىباشد ، مىفرمايد : اينها وقتى آيات ما را كه هيچ شكى در اينكه آنها از جانب ماست وجود ندارند ،