كشتن و تاختن نيز خوددارى نمىنمود و شومى كم نميكرد .
اين بود فهرستى از گرفتاريهاى دولت . در اين ميان يك پيشآمد نيك بيرون رفتن سپاه عثمانى از آباديهاى مرزى ايران بود . چنان كه گفتهايم از سال نخست مشروطه كشاكش مرزى ميانه ايران با آندولت بميان آمده و عثمانيان سپاه آورده و بخشى از خاك ايرانرا بدست گرفته بودند و در ميانه برخى خونريزيها نيز رو داده بود و از آنهنگام كشاكش در ميانه پايدار بوده و از گفتگوها و فرستادن كمسيون مرزى نتيجه بدست نيامده بود . در اين زمان عثمانيان گرفتاريهايى پيدا كردند ، زيرا در طرابلس با ايتاليا جنگ ميكردند و سپس نيز با دولتهاى كوچك بالكان كه ديگران به پا انگيخته بودند جنگ آغازيد و اين بود با ايران از در خوشرويى آمدند و با نهشى كشاكش را بپايان رسانيده و سپاهيان خود را بازگردانيدند . اين آگاهى در تهران و آذربايجان مايه شادى گرديد . ما چون از چگونگى پيشآمد بيش از اين آگاهى نميداريم و خود با تاريخ مشروطه چندان پيوستگى نداشته به اين كوتاهى ياد كرده از آن درمىگذريم .
تاريخ هيجده ساله آذربايجان ( فارسى ) — صفحه 549
پدیدآورندگان: احمد كسروى تبريزى
ص۵۴۹