دستورهايى است در آيين كشوردارى از اين قبيل :
* در عطاى سپاهيان آنچنان گشادهدست مباش كه از تو بىنياز شوند و آنچنان هم بر آنها سخت مگير كه از تو دلتنگ گردند . . . « 1 »
* كسى كه براى حكومت در ولايات برمىگزينى بايد داراى چنين اوصافى باشد . « 2 »
* و آنكه براى امر خراج برمىگزينى داراى چنين اوصاف باشد . « 3 »
* از مشورت كوتاهى مكن زيرا در ميان مشاوران كسانى را خواهى يافت كه با رأى آنها بسيارى از دشواريها بر طرف خواهد شد . « 4 »
* در كيفر خيانتهاى كوچك و بزرگ . « 5 »
* در چگونگى مجازات و عفو و دورى از مجازات در حال خشم . « 6 »
* همواره اعتدال و ميانهروى را حاكم بر افراط و زيادهروى بگردان و امور را با ميزان حكمت بسنج و با صبر و شكيبائى جايى براى پشيمانى مگذار . « 7 »
* چون كسى را به ولايتى برگمارى او را از خلافت بترسان و با سوگند و عيد خود را مؤكّد بگردان . « 8 »
هامش
( 1 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 11 .
( 2 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 15 .
( 3 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 17 .
( 4 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 30 .
( 5 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 59 .
( 6 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 288 .
( 7 ) . عيون الاخبار ، ج 1 ، ص 328 .
( 8 ) . السعاده و الاسعاد ، ص 443 .