150 - داستانى از مستنجد .
151 - گرفتن مقتدى تركان خاتون را .
152 - مقتدى خليفه با شمس النهار .
153 - داستان اباقا خان هنگام درگذشتنش
154 - اجتماع كواكب سبعه در برج حوت .
155 - جمع كردن مادر واثق منجمان را .
156 - عقربهاى پرنده در زمان مستر شد .
157 - اعتياد يافتن قطب الدين قيمار .
158 - كشته شدن شهاب الدين سهروردى .
159 - مستنصر و خزانهء زر .
160 - نسب معتصم عباسى .
161 - پيدا شدن آتش در وادى جلين .
162 - خسرو پرويز .
163 - داروغهء بعقوبهء بغداد .
164 - تشيع مردم قزوين .
165 - زندان افتادن معتصم بامر هلاكو خان .
166 - ظاهر شدن قبر زنى در يمن .
167 - آل عباس سى و هفت نفر بودند .
168 - افكندن طاهر نام مأمون از خطبه .
169 - نشستن طغرل بجاى ملك ارسلان سلجوقى
170 - شكست امير مسعود از سلاجقه .
171 - داستان واعظ زمان طاهر ذو اليمنيين .
172 - وصف عمارت تاج الدين ختلان .
173 - آوردن طاهر سرامين را نزد مأمون .
174 - آغاز حال يعقوب بن ليث .
175 - ليث صفار .
176 - جنگيدن امير اسماعيل با عمروليث .
177 - تدبير عمروليث در كار بزرگان .
178 - سفاكى عمروليث .
179 - خوان گستردن عمروليث و بارعام مردم .
180 - ملك ناصر مصرى .
181 - زال با همسرش رودابه .
182 - فرع صفاريان .
183 - حالات امير اسماعيل سامانى .
184 - بخشودن اسكندر دشمن را .
186 - مهابت امير اسماعيل در سپاه خويش .
187 - سركشى محمد هارون از اسمعيل سامانى
188 - رسيدگى امير اسماعيل سنك خراج را .
189 - آمدن امير اسماعيل بهرات .
190 - مراعات كردن احمد بن اسماعيل فضلاء را
191 - داستان ماكان بن كاكويه .
192 - امير نصر و تعريف جوهرى نزد وى .
193 - يغما بردن مردم خزانهء امير نصر را .
194 - فرع آل سامان نه تن بودند .
195 - داستان البتكين غلام احمد سامانى .
196 - داستان آزادى لقمان حكيم .
197 - خواب سبكتكين و آتشسراى او .
198 - داستان وزارت ابو العباس اسفراينى .
199 - گرامى بودن يعقوب نزد مهدى عباسى .
200 - تغير محمود غزنوى به احمد حسن ميمندى
201 - فتح سلطان محمود سومنات را .
202 - سلطان محمود و بت معلق .
203 - ديدن سلطانمحمود خود را در آينه .
204 - سؤال دوانقى از دولتخواهى عيب مهدى را
205 - رفتن محمود نيمه شبى بخانهء درويشى .
206 - ديدن محمود قماربازيرا كه بنامش بود
207 - لشكركشى محمود به سيستان .
208 - خلف بن احمد و كار شنيع او .
تاريخ نگارستان ( فارسى ) — صفحة 537
مساهمون: قاضى احمد بن محمد غفارى كاشانى
ص٥٣٧