امتداد يافت ، ( اسپانيول ) ، مخالفت اهل اشبيليّه با عبد الرّحمن اموى به رياست عبد الغفّار وحيوة بن ملابس و اتفّاق طايفه يمانيه با اينجماعت و فرستادن عبد الرّحمن ابن عمّ خود عبد الملك بن عمر را كه معروف به شهاب آل مروان بود به دفع مخالفين و غلبهء بر آنها كه خيلى مورد التفات عبد الرّحمن گرديد و به درجهء وزارت رسيد و اين عبد الملك ان كسى است كه عبد الرحمن را منع كرد از اينكه خطبه به اسم منصور بخواند ، ( رومية الصّغرى ) ، جنگ زفر بن عاصم هلالى با روميها .
افريقا - غلبهء قشون يزيد بن حاتم امير افريقا بر عبد الرّحمن بن حبيب كه پدرش پيش از اين امير افريقيّه بود و خود با خوارج متفق شده دم از خودسرى ميزد . طغيان ابو يحيى بن فانوس هوّارى در ناحيه طرابلس و مغلوب شدن او به دست عساكر يزيد بن حاتم كه جميع اتباع ابو يحيى كشته شدند و خود او فرار كرد و افريقيّه يزيد بن حاتم را مسلّم و مصفّى گرديد .
[ سنه 157 هجرى - سنه 773 مسيحى ]
آسيا - بنا كردن منصور قصر موسوم به خلد را ، و نقل كردن بازارهاى بغداد را به محلّهء كرخ ، دادن منصور حكومت بحرين را به سعيد بن دعلج كه پسر خود تميم را به اينولايت فرستاد ، سان ديدن منصور لشكر خود را در حالتى كه مسلّح بودند و خود نيز كلاه خود و زره بر سر و در برداشت ، وفات عامر بن اسمعيل المسلمى ، و سوّار بن عبد اللّه قاضى بصره كه عبيد اللّه بن حسن بن حصين عنبرى به جاى او برقرار شد ، عزل محمّد بن سليمان كاتب از مصر و نصب مطر از موالى او به جاى او ، عزل هشام بن عمرو از سند و نصب معبد بن خليل به جاى او ، كشتن منصور يحيى بن زكريّاى محتسب را كه به طعن منصور سخن رانده بود ، وفات عبد الوّهاب بن ابراهيم امام به قولى ، وفات اوزاعى فقيه كه اسم او عبد الرّحمن بن عمرو و امام اهل شام بود ( اوزاع قبيلهايست از ذى كلاع يا از همدان ) ، وفات مصعب بن ثابت بن عبد اللّه بن بير بن عوام جدّ زبير بن به كار .
اروپا - ( اسپانيول ) ، عبد الرّحمن اموى پادشاه اسپانيول بنادر سمت افريقيّه خود را مستحكم ساخت كه على الغفلة يزيد بن حاتم كه از جانب منصور والى افريقيّه بود به مملكت او تعدّى نكند .