واحدى كه عقاب فهم را در هواى احديت و فضاى صمديت [ او ، بال و پر ] سوخته است و شاهين وهم را از ادراك كيفيت و احساس كنه حقيقت او چشم بدوخته . وهابى كه زمام تسلط و عنان تملك بهدست هركه خواهد ، دهد و به ميسم قهر ، داغ عزل « 1 » بر جبين هركه خواهد ، نهد . كه :
« تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ . »
فعالى كه جواهر عزت در منطقهء ارباب اقبال ، دست انعام و افضال او نشاند « 2 » و غبار اذلال ، بر تارك اهل ادبار ، قهر لا يزال او فشاند . كه :
« تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ . »
نه در تنفيذ احكام محتاج ظهير و مشيرست و [ نه ] در تمشيت امور مفتقر تدبير وزير . « بيده الخير و هو على كل شىء قدير . » « 3 »
و امداد صلوات متتابعات و اعداد تحيات متواليات تحفهء بارگاه رسالت - پناه ، شاه كشور « لولاك » ، سلطان تخت
« وَ ما أَرْسَلْناكَ »
، لطيفهء سرّ
« إِنِّي أَعْلَمُ »
، پير مكتب
« وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ [ 2 ] تَكُنْ تَعْلَمُ »
، صاحب دولتى كه تاج رسالت و افسر نبوت ، تارك مباركش را مسلم و مقرر است و ديدهء آفرينش به اكتحال خاك قدم شريفش منور .
آن بى وتىشكن كه به تدبير او گرفت * هم قاف و لام رونق و هم كاف و نون بها
صدر صفهء اصطفا محمد مصطفى باد .
و سلام تام و درود نامحدود بر ائمهء دين از آل و عترت و ارومه و اسرة پاكش كه خداوندان عصمت و نصوصاند [ و خاتم نبوت و ] رسالت را فصوص و از درگاه إله ، به فضيلت طهارت مخصوص و در اقامت مناهج امامت و ادامت ثبات قدم و استقامت
« كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ . »
شعر :
هامش
( 1 ) - در اصل : عزال .
( 2 ) - در اصل : شايد .
( 3 ) - تغييرى از آيهء :بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .