شيرويهء معروف برد ، پس از مدّتى اسفار نيز با او دل بد كرد مهدى بترسيد و از اسفار روىگردان شد « 1 » ، تاريخ اين وقايع على التّحقيق معلوم نيست ولى چون همهء اين قضايا بعد از قتل علىّ بن وهسوذان در حدود 307 و قبل از قتل خود اسفار در سنهء 316 روى داده پس تاريخ وقوع آنها بالطّبع محصور بين حاصرين مذكور خواهد بود ، و ازين ببعد ديگر در هيچيك از كتب تواريخ ظاهرا ذكرى و خبرى و نشانى از آل جستان مطلقا و اصلا يافت نميشود ،
در اوّل اين فصل گفتيم كه اوّلينبار كه نام يكى از اعضاء اين خاندان در تاريخ برده مىشود در سنهء 189 است در خلافت هرون الرّشيد ، پس بنحو اجمال و بكلّى تقريبى ميتوان گفت كه ابتداى ظهور اين طايفه و بعبارة اصحّ ابتداى اطّلاع ما از احوال اين طايفه در اواخر قرن دوّم و انتهاء كار ايشان يعنى خاموشى كتب تواريخ از ذكر ايشان در حدود 316 بوده است ،
شجرهء انساب اين خاندان
هامش
( 1 ) تاريخ صالحى ايضا ،