تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 419

مساهمون:

ص٤١٩
امرا بدين عزيمت چند منزل پيموده ، در سه « 1 » منزلى بخارا توقف نموده ، « 2 » ما فى الضمير « 3 » را با عبد العزيز خان در مقام اعلان درآوردند ، « 4 » نخست عبد العزيز خان از اين معنى « 5 » ابا نموده ، بالأخره به وساوس شيطان و حبّ جاه و رياست كه مجبول انسان است ، به تقلّد امور « 6 » سلطنت راضى گرديد و المان « 7 » اوزبك و اجامرهء « 8 » بخارا كه اخسّ ناس‌اند « 9 » ، به محض اصغاى آن خبر شروع به تاراج اموال و اسباب سلطنت پناه مزبور « 10 » نموده ، « 11 » مومى اليه « 12 » ديگر مجال توقف « 13 » در بخارا نديد و « 14 » بر جناح استعجال روانهء بلخ گرديده ، « 15 » عبد العزيز خان با يلنكتوش « 16 » و امرا داخل « 17 » بخارا گرديده ، در انديشهء آن مىبود « 18 » كه ندر محمد خان را از بلخ نيز بيرون كرده ، الكاى تركستان را بلامنازع « 19 » و مشارك تصرف نمايد « 20 » و ندر محمد خان بعد از دخول با « 21 » معدودى « 22 » چند از امرا كه « 23 » به رفاقت او آمده بودند ، در تدبير استخلاص ملك مىبود و به ناچار ابواب داد « 24 » و دهش بر لشكرى گشوده ، در جلب قلوب و استرضاى خاطر ايشان سعى مىنمود . چون رشتهء انتظام و اتّساق احوال او از هم گسسته بود ، هريك از ملازمان كه استيفاى حظّ « 25 » مىنمودند ، بلاتوقف نزد عبد العزيز خان مىرفتند و چون سلطنت پناه مزبور را وثوق بر اقوال « 26 » و اعمال « 27 » ايشان نمانده بود ، همواره به احتياط بوده ، ارتكاب تردّد كمتر مىنمود « 28 » و بدين سبب عبد العزيز خان و تبعه ، چيره‌دستى « 29 » آغاز نهاده ، « 30 » هر روز محلى از محال بلخ را تاخت « 31 » مىنمودند .
هامش
( 1 ) . مج : در سر . ( 2 ) . مج ، ل ، د ، ده : كرده . ( 3 ) . م : - خود . ( 4 ) . ل : آورده . ( 5 ) . مج ، د : - « از اين معنى » . ( 6 ) . د : - « امور » . ( 7 ) . م ، ل : الامان . ( 8 ) . اساس : اجامر . ( 9 ) . م : باشند . ( 10 ) . ل : ندر محمد خان . ( 11 ) . م ، ل : نمودند . ( 12 ) . م : ندر محمد خان . ل : سلطنت پناه مزبور . ( 13 ) . م : به حال توقف . ( 14 ) . م : در آنجا را نديده . ( 15 ) . مر : گرديد . د : گرديدند . مج : گرديد و . ( 16 ) . م : يلنكوش . مر : پلنكتوش . مج : پلنگپوش . ل : نيكوش . د : بلنكتوش . ده : ملنگيتوش . ( 17 ) . م : روانه . ( 18 ) . م ، مج ، ل : مىبودند . ( 19 ) . مر : بلامانع و منازع . ( 20 ) . م ، مج ، ل : نمايند . ( 21 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : بلخ . ( 22 ) . مج : معدود . ( 23 ) . اساس : چند كه از امرا . ( 24 ) . اساس : - « داد » . ( 25 ) . م : + خود . ( 26 ) . مج : احوال . ( 27 ) . م ، ل : افعال . د : احوال . ( 28 ) . مج : مىكرد . ( 29 ) . ل : خيره‌دستى . ( 30 ) . م : نموده . ( 31 ) . د : + و تاراج .
تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 419 | ميرزا محمد طاهر وحيد قزوينى / سيد سعيد مير محمد صادق