ايران طى تشريفاتى بسيار باشكوه برگزار شد . به استناد مندرجات روزنامه كيهان سه شنبه 18 اسفند سال 1357 هجرى شمسى قريب 90 ميليون دلار از بودجه شركت نفت به مصرف اين جشنها رسيد .
در سال 1349 نماينده دبيركل سازمان ملل متحد به بحرين رفت . اكثريت قريب به اتفاق اهالى بحرين خواهان استقلال آن جزيره شدند . در همان سال شوراى امنيت گزارش دبيركل سازمان ملل متحد را پيرامون نتايج مأموريت نماينده خود در 15 اوت سال 1971 ميلادى ، به بحرين تصويب كرد . در نتيجه بحرين دولت مستقلى اعلام شد .
دولت ايران نيز استقلال آن را به رسميت شناخت و با آن رابطه سياسى برقرار كرد . در سال 1352 به فرمان شاه ( يك مقام غير مسئول ) حزب رستاخيز ملت ايران تشكيل شد .
بىپروايى و استبداد شاه در اينزمان به جايى رسيده بود كه صريحا بيان داشت : « كسانى كه مايل به ثبتنام در اين حزب نيستند ، بايد ايران را ترك كنند » غرور و استبداد چنان بر جسم و جان شاه مستولى شده بود كه قدرت تفكر صحيح را از وى سلب كرد و او نتوانست از تاريخ درس عبرت گيرد و همان راهى را در پيش گرفت كه پدرش طى كرده بود . با اين تفاوت كه رضا شاه فردى جسور و بىباك بود و محمد رضا شاه فردى ضعيف النفس و بزدل و ترسو . وى در دوران زمامدارى خود بويژه بعد از كودتاى 28 مردادماه سال 1332 ايران را به لشكرگاه هزاران نفر كارشناس و جاسوس و افسرهاى بىبندوبار امريكايى تبديل كرد . از درآمد فروش نفتى كه ظاهرا عايد ايران مىشد ، سالانه ميلياردها تومان به مصرف خريد اسلحه و ابزارهاى جنگى مىرسيد . مانند زمان رضا شاه با مقياس وسيعترى نيروهاى زمينى و دريايى و هوايى به وجود آمد . تشكيلات وسيع و جهنمى ساواك در سراسر خاك ايران ، به دست جلادان خون آشام آن هزاران نفر از شريفترين فرزندان اين سرزمين را تنها به جرم خواندن يك كتاب يا ابراز عقيده ، با شديدترين شكنجههاى غيرانسانى كه صفحات تاريخ از درج آنها در خود شرم دارد عذاب داد . سازمان امنيت روى شكنجهگاههاى گشتاپوى آلمان هيتلرى را سفيد كرده بود . در 17 ماه مه سال 1971 كميته انگليسى دفاع از زندانيان سياسى ايران در مجلس عوام انگلستان مصاحبه مطبوعاتى تشكيل داد كه در آن جلسه اطلاع داده شد كه شماره
تاريخ تطبيقى ايران با كشورهاى جهان ( فارسى ) — صفحة 594
مساهمون: عزيز الله بيات
ص٥٩٤