اين چند سطر را كه نوشتم براى اينست كه خواننده تاريخ بداند چه اندازه اهالى ايران در فشار ظلم بودند كه از اجتماع و دورهم نشستن هم ممنوع بودند .
پس از قرائت عهدنامه قرار بر اين شد كه دو هفته انجمن تعطيل باشد و هريك از اجزاء بعض مقالات و لوايح به ادارات جرايد بنويسند يعنى مقالات را در اين دو هفته حاضر كرده در مجلس قرائت كنند پس از امضاء انجمن به ادارات جرايد ارسال دارند كه در آنها درج شود و گوشزد مردم گردد و ببعض الفاظ اذهان مسبوق گردد .
روز دوشنبهء 12 صفر 1323 - انجمن در خانهء نگارنده تشكيل يافت راپورتهاى چند روزه تعطيل قرائت شد كه از آن جمله بود محمد على ميرزا وليعهد وارد طهران شده است و نيز بعض تلگرافات جعلى از طرف علماء نجف منتشر شده است كه تعريف و توصيف از عين الدوله بوده و مردمرا توصيه باظهار تشكر از عين الدوله كردهاند .
و اينكه ما حركات جناب آقا سيد عبد اللّه را كه بر ضد شاهزاده عين الدوله است صحيح نميدانيم الى آخره .
صورتهاى متعدد از اين تلگرافات براى هريك از آقايان فرستادهاند . اديب بهبهانى گفت من يقين دارم كه اين تلگرافات جعلى است زيرا كه تلگرافخانه در دست خودشان است آنچه بخواهند مينويسند لكن عوام را بايد فهمانيد و ملتفت نمود .
فيلسوف گفت معصوم بما دستور العمل ميدهد كه هرگاه اخبار ما كه بشما ميرسد موافق با كتاب خدا است بگيريد و اگر مخالف با قرآن است آنها را واگذاريد بلكه در بعض اخبار است فاضربوها على الجدار يعنى اخبار مخالف قرآن را بزنيد به ديوار حالا ما تلگرافات علما را اگر مخالف با مقصود ما است دور مىاندازيم .
ذو الرياستين گفت علماء اعلام نجف هرگز ترويج از ظالم نمىكنند وانگهى ما بايد به تكليف خود عمل نمائيم لوايحى كه بنا بود نوشته شود اگر حاضر است قرائت كنيد .
نگارنده گفت آقايان اين مختصر عرض مرا بشنويد آنوقت شروع در قرائت لوايح نمائيد .
من بنده ديروز تلگرافات را ديده بلكه آنها را يكى از آقازادهها به من داد و گفت فردا بيائيد در خانهء آقاى آقا سيد احمد كه در آنجا مجلس روضه است و آنها را براى مردم بخوانيد چون من ديدم كه
Commentary
پس از آمدن بطهران از طرف اهالى خراسان به سمت وكالت و نمايندگى ملت منصوب و معرف گرديد .
از سال 1326 با اعضاء منتسبين به فراماسون مراودت و معاشرت داشته كه چون سرّيست بطريق حدس و ظن و مفاد ( يعرف المرء باقرانه ) ميتوان گفت كه در آن مجمع انسانيت داخل شده و در مسافرت بخارجه هم دليليست بر اين احتمال تغيير اخلاق و تبديل افكار يعنى تكميل هردو مؤيد اين حسن ظن خواهد بود در زهد و ورع و تقوى و قدس و حسن سلوك و خوبى رفتار بحديست كه مسلم عند الكل و قولى است كه جملگى برآنند .
در عقل و هوش و ذكاوت و فطانت از اقران و امثال خود برترى دارد .