تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
كبودجامه . همچنين امراى ذيل را از خاندان استندار ظهير الدين اسم برده است : اسپهبدان كلار ، نمىوند ، شيره زيل‌وند ، خورداوند و كرجى .

( الف ) بزرگان تميشه

فرشواد در حدود سنهء 218 هجرى هرمزدكامه ( بن يزدان كرد ؟ ) در حدود 297 هجرى .

( ب ) امراى كا

امير كابن ورد اسف 312 هجرى ، ابن امير كا همدورهء قابوس بن وشمگير .

( ج ) امير مياندورود

مسمغان ولاش از آل زرمهر مرزبان ناحيه طيزنه رود « 126 » كه نام كنونى آن پامياندورود است . دختر او همسر اسپهبد فرخان باشد .

( د ) بزرگان لاريجان

فضل بن مرزبان 252 هجرى . سهل بن المرزبان در لاريجان مستقر بود . در سرزمين خود كه پيش از وى چه در زمستان و چه در تابستان قابل عبور نبود جاده ساخت . ابو اسحق بن المرزبان بيشتر راهها و پل‌هاى طبرستان و رويان را بهزينهء خود ساخت . محمد بن فضل ، عبد اللّه بن حسين بن سهل معروف به تاجى دوير ، اسپهبد پرويز نوادهء اسپهبد رستم بن شروين قارن در سنه 287 امير لاريجان بود . ابو الحسن مرزبان لاريجانى در سنهء 512 هجرى فرزندى داشت موسوم به شيرزاد امير باحزب گرمابه‌رود 512 ، منوچهر مرزبان لار ، نيان همدورهء اسپهبد شاه غازى رستم ، با حرب بن منوچهر كه پسرى يك ساله از او مانده بود موسوم به كينخوار و اسپهبد علاء الدوله حسن 558 - 567 كه دايى كينخوار بود لاريجان را تصاحب كرد ، ابو جعفر آسرب .