فصل اول خلاصهء وضع سياسى ايران از نخستين سالهاى سدهء دهم تا ميانهء سدهء دوازدهم هجرى « 1 »
سرآغاز
دورهيى كه اينك كار خود را دربارهء آن آغاز مىكنم ، دوران مهمى از تاريخ ايرانست كه نيك و بد احوال آن در وضع روزگاران بعد به تمام معنى مؤثر است . اين دوران و دنبالهء منطقى آن تا انقلاب مشروطيت ، با فراز و نشيبهايى كه داشت ، مجموعهيى از اضداد با جنبههاى خوب و بد آن شمرده مىشود ، زيرا در همان حال كه با كاميابيهاى نظامى و سياسى و با جنگاوريها و پيروزيهاى مردانى چون شاه اسمعيل و شاه عباس صفوى و نادر شاه افشار همراه بود ، با فرمانروايى مردانى نالايق و عياش و با نفوذ مفسدهجويان و با پيشوايى فكرى و عقلى متعصبان كوتهنظر جاهل نيز ملازمه داشت ؛ و اگرچه با ايجاد
هامش
( 1 ) - دربارهء مطالب اين فصل بمأخذهاى زيرين مراجعه كنيد :
حبيب السير ، غياث الدين خواندمير ، تهران خيام : ج 4 ، 1333 .
عالم آراى عباسى ، اسكندر بيك منشى ، چاپ اول ، تهران 1317 و چاپ دوم تهران 1350 .
تاريخ سلاطين صفويه ، ميرزا محمد معصوم ، تهران 1351 .
مآثر الامرا ، مير عبد الرزاق خوافى ، شاهنوازخان . 3 جلد ، كلكته 1888 - 1890 .
واقعات درانى ، ميروارث على سيفى ، پنجاب 1963 ميلادى . -