ان كان ارسلها الاله لحكمة * طويت « 1 » عن النّدب « 2 » اللبيب « 3 » الاروع « 4 »
فهبوطها ان كان ضربة لازب « 5 » * لتكون سامعة لمالم تسمع
و تعود عالمة بكلّ خفيّة * فى العالمين فخرقها « 6 » لم يرقع « 7 »
و هى التى قطع الزمان طريقها * حتّى اذا غربت به غير المطلع « 8 »
فكانّها برق تألّق « 9 » بالحمى * ثمّ انطوى « 10 » فكانّه لم يلمع « 11 »
ازين قصيده شرحى خوب و خوشعبارت در حدود قرن هفتم هجرى بپارسى شده است كه مرحوم عبّاس اقبال استاد فقيد دانشگاه تهران آن را در شمارهء چهارم سال اول مجلهء دانشكدهء ادبيات منتشر ساخته است .
در پايان مجموعهيى از كتابخانهء ملّى ايران بشمارهء 884 ( شامل رسالهء حىّ بن يقظان و تفسير آن از ابى منصور بن زيله به خط غلامحسين طبيب كه در 1299 بپايان رسيده ) شرحى از قصيدهء عينيهء شيخ هست بعنوان : « هذا شرح مختصر على القصيدة الروحية للشيخ الرئيس رحمة اللّه عليه » كه در پايان آن چنين آمده : « تمت شرح الرسالة الروحية المباركة التى هى للشيخ الرئيس ابى على الحسين بن عبد اللّه بن سينا على يد اضعف عباد اللّه اقلّ الطلبة غلامحسين الطبيب فى شهر شعبان المعظم من شهور تسع و تسعين و مأتين بعد الالف
پاورقی
( 1 ) - طى - درنورديدن
( 2 ) - ندب - عقل ، خرد
( 3 ) - لبيب - عاقل
( 4 ) - اروع - زيرك ، شگفتانگيز
( 5 ) - لازب - لازم
( 6 ) - خرق - دريدن
( 7 ) - رقع - پاره دوختن
( 8 ) - غروب - فرورفتن ، غروب كردن . غير المطلع - آنجا كه محل برآمدن آفتاب نباشد
( 9 ) - تألق - درخشيدن
( 10 ) - انطوى - درنورديده شدن
( 11 ) - لمعان - درخشيدن