جوين و اسفراين ، 258
احمد خان قرايى ( شيخ ) ، 231
- نقش او در موضعگيرىهاى ميرزا امين در مقابل احمد شاه ، 234
احمد شاه ابدالى درّانى
- دستور او براى استخدام كسى جهت نوشتن تاريخ به محمد تقى خان شيرازى ، 43
- تعلّق او به طوايف ايل درّانى كه از نيرهء سدزويى است ، 49
- ملقّب شدن او به شاه درّ درّان پس از بر تخت نشستن ، 49
- سلسله نسب او تا سدو خان ، 50
- دوازده ساله بودن او به هنگام گروگان بودن ايل سدوزايى در مشهد ، 51
- بودن او ، برادر و اعمامش در اردوى نادر شاه ، 51
- رهبرى ايل درّانى در مدافعه حملهء قشون نادرى ، 55
- آزاد كردن اسراى قشون نادرى و پسدادن زنبوركخانهء آنان ، 55
- معترض نشدن اوايلهاى شاهسون و بختيارى را كه عازم اوكان خود بودند ، 57
- ورود به قندهار و تاجگذارى ، 58
- تقاضاى خوانين و رؤسا و سركردگان از او براى جلوس بر تخت سلطنت ، 59
- رسيدن خزاين هندى بهدست او در اولين روزهاى جلوس و تقسيم آن ميان سران قبايل و . . . ، 60
- احضار رؤسا و ريشسفيدان ايلات و حكام و سرداران ولايات پس از بر تخت نشستن ، 61
- سركشى و طغيان برخى از سران قبايل ازو و مخالفت با حكومت او ، 62
- اعطاى مقام سپهسالار به محبتخان درانى و اعزام او براى سركوب كرم خانترينى به فونج ، 63
- موافقت او براى ارسال افراد و توپخانه به محبت خان و مانو خان ، 63
- مخالفت نور محمد خان عليزيى ، ميان داد خان اسحقزيى با احمد شاه و متحد شدن با مخالفان ، 63
- موافقت او براى ارسال افراد و توپخانه به محبت خان و مانو خان ، 64
- بازجويى و استعفار او از نور محمد خان و ميانداد خان درباره توطئه و انكار آنان ، 65
- به پاى پيلافكندن نور محمد خان عليزيى و ميان داد خان اسحقزيى و عبد الرحمن خان باركزيى ، 66
- اعطاى رتبهء توپچى باشىگرى به عبد الرحمن خان باركزيى مدتى پس از عفو شدن او ، 68
- جنگ او با مخالفان طوايف درانيو پيروز شدن بر آنان ، 68
- تصرف توابع پنجاب مانند سيالكوت ، امنآباد ، گجرات و وزيرآباد و . . . ، 72
- مخذول كردن مخالفان حوالى قندرهار به شمول متمردات درانى و افغانان حواشى قندرهار ، 73
- سركوب مخالفان بلوچ و رفتن به سوى قلعهء قلات ، 73
- نظر او درباره اشرف خان حاكم قلات . درباره حكومت دادن به او ولى . . . ، 74
- عزل پسر اشرف خان از قلعهدارى و به سزار رساندن پدر به جرم خيانت و مخالفت ، 75
تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 640
مساهمون: محمود الحسينى بن ابراهيم جامى
ص٦٤٠