شماره ( 1440 ، 3392 ، 1320 ، 1 / 1259 ، 8585 ، 1843 ، 698 ، 315 ، 1882 ) از كتابخانه فرهنگستان اوزبكستان و شماره ( 880 ، 1036 ، 2011 ) از كتابخانه فرهنگستان تاجيكستان و نسخه « نوادر الحكايات » با شماره ( و - 768 ) كه به كتابخانه انستيتوى شرقشناسى فرهنگستان شوروى ( لنينگراد ) متعلق است .
جالب اين است كه در نتيجه اين مقايسه مقدار كلمات و جمل نامفهوم و مظنون كه نزديك به پنجاه مىشد به ده تقليل يافت .
اين را هم بايد گفت كه ما از آوردن كليهء نسخه بدلها كه زياد بود خوددارى كرديم و در زير صفحات فقط به قيد اختلافات نسخ ذيل كه حائز اهميت بود قناعت كرديم :
1 - نسخه شماره 5061 انستيتوى شرقشناسى فرهنگستان علوم اوزبكستان در شوال سال 1102 هجرى در بخارا به دست محمد عوض در 225 برگ استنساح شده .
اگرچه اين نسخه قديمترين نسخهء مورخهء « بدايع الوقايع » مىباشد معذلك چون كاتب دانسته و ندانسته در متن دست برده لذا صلاح نديديم آن را اصل قرار دهيم .
اين نسخه را با رمز
« A »
نمودهايم .
2 - نسخه شماره
c
- 401 انستيتوى شرقشناسى فرهنگستان علوم شوروى در 323 برگ نوشته شده . تاريخ و محل استنساخ آن معلوم نيست ولى از علائم كاغذ و خط ظاهرا در عصر يازدهم هجرى در آسياى وسطى تهيه شده است . ترتيب بابها و فصلهاى اين نسخه به هم خورده است . عده نساخان آن برحسب خط كمتر از سه نفر نبوده و و بال تحريفاتى كه در متن ديده مىشود به گردن آنان است . بعدها شخصى نامعلوم آن را با يك نسخه صحيحتر و كاملترى از « بدايع الوقايع » مقابله و اصلاحات لازمه را در حواشى قيد كرده است . ولى او نيز متاسفانه كار نيك خود را به آخر نرسانيده است .
اين نسخه را به علامت
« C »
نشان دادهايم .
3 - نسخه شماره 653 انستيتوى شرقشناسى فرهنگستان علوم شوروى به احتمال در اواسط عصر يازدهم هجرى استنساخ شده است . در مقابله معلوم شد كه اين نسخه از روى نسخه
« C »
نوشته شده و از راه مقايسه كاستى و فزونى هريك از آنها را مىشود روشن كرده بر طرف نمود .
نشانه آن
« B 2 »
مىباشد .
4 - نسخه شماره
b
- 625 انستيتوى شرقشناسى علوم شوروى است كه استنساح آن ناقص مانده و در بعضى جاها افتاده دارد . ظاهرا در اواخر عصر يازده و اوايل عصر