حيرت مىآيد و به خاطرش مىگذرد كه همانا اوقات آن حضرت به غير اين كار صرف نشده است . و باز مىگويد كه چنين مهارت عظمى كسى را نتواند بود ، موهبتى است خداداد .
و از بدايع آنكه در مشارب مختلفه و مدارج متنوّعه در يك مجلس سير مىفرسايند كه بر طبع جهانآرا دشوار نمىآيد . حكما و علما و فضلا و صنعتگران ديگر را كجا حوصلهء وفا مىكند كه به غير روش خود زمانگى صحبت دارند . اين دريافت بلند و اين حوصلهء فراخ در قوّت بشرى نگنجد ، بلكه طاقت ملكى برنتابد .
ايزد تعالى اين گوهر و الا را به جهت انتظام عاليمان ديرگاه داراد .
اكبرنامه ( تاريخ گوركانيان هند ) ( فارسي ) — صفحه 522
پدیدآورندگان: ابو الفضل مبارك
ص۵۲۲