ثانى اسكندر ذى القرنين ، السلطان بن السلطان و الخاقان بن الخاقان ، شمسا لفلك السلطنة و العظمة و الجلالة و البسالة و الحشمة و النصفة و الاحسان و الابهة و العز و الامتنان ، سلطان مصطفى خان بن سلطان محمد خان ايد الله يمين دولته و افاض على العالمين شآبيب رحمته به دستيارى كاركنان عالم بالا در بسيط غبرا ، بشارت بخشاى يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ [ 5 ] و نعمتافزاى فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ [ 6 ] باد .
پس از طراز افزايى ديباى زيباى قباى مدح و ثناى آن سعادتياب اداى مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً [ 8 ] به نقش و نگار دعاى مصون از ربا و بعد از زيب بخشايى لباس عديم الاندراس محمدت بىانتهاى آن شرفمآب نداى رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ [ 8 ] از آب و رنگ تحيت جانفزاى اجابت اقتضا در پيشگاه راى مهر انجلا كه جلوهگاه صور حقايق اشياست با سرانگشت صداقت و صفا برقعگشاى عذار ديباى عدراى مدعا مىگردد كه نگارين گلشن مهر و و داد و بهشتى چمن مؤانست و اتحاد اعنى رقيمهء كريمهء موالات اختتام و كتاب مستطاب مشكين ختام كه به گلپاشى باد بهار وفاق و گلريزى نسيم گلزار اتفاق مرز و جوى متن و سطور آن مشكوى مشكبو رشك نگارستان چين و تتار و به چمنآرايى خرد خردهدان و آبيارى كلك منشيان بلاغت نشان فضاى آن گلستان رشك مينو مصدوق جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ [ 9 ] شده بود به نيروى بازوى اقبال بر چهرهء امانى و آمال درگشود .
شهد اثمار آبدار ميثاق پايدار از شاخسار الفاظ و عبارات چشيده و نوشانوش صهباى خوشگوار وفاق بر قرار از لب ساقى نكات و استعارات به گوش هوش رسيده دستهء بستهء رياحين و گلدستهء گلهاى رنگين كه به تردستى دست دوستى كار بسته در گلگشت آن بوستانسراى دلارا و تفرج فروبهاى سراهاى آن نزهت سرا به دست رسيد حله طراز دستهء التيام گرديده مجلس دوستكامى و دوستكانى را زينت فزود و سيماى سلماى تؤالف روحانى را ارغوانى نمود . فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ