تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسناد تاريخى خاندان غفارى ( فارسي ) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
كيلومتر ، احدى حق احداث هيچگونه راه كه رقابت به اين راه صاحب امتياز كند ندارد . و اگر دولت بخواهد امتياز راه‌آهنى به يك كمپانى بدهد ، بايد آن كمپانى مجبورا به « 1 » صاحب امتياز راه نوشته به مقام گفت و شنيد برآمده ، تا اينكه او را راضى كند و از عهدهء خسارت او برآيد . و همچنين دولت اجازه مىدهد كه صاحب امتياز در هر سه فرسخى راه منزلگاه بسازد ، و در هر منزلگاه از اراضى بايره كه متعلق به دولت باشد از هرطرف منزلگاه ، كلية ده هزار ذرع مزروعى « 2 » زمين به صاحب امتياز اعطا خواهد شد كه به‌جهت خود كشت و زرع نمايد . و مجاز خواهد بود كه محصول آن اراضى را اگر بخواهد بفروشد يا به خارجه حمل نمايد . و همچنين حق خواهد داشت كه اراضى كه به توسّط خود او داير [ شده است ] اجاره بدهد ولى فقط به رعاياى ايران .

فصل يازدهم

در فصل يكم اين قرارنامه مذكور شده است كه حق العبور فقط در سر پلها مطالبه خواهد شد . ساير معبرهاى راه ، از دادن حق عبور معاف خواهند شد . اما براى تسهيل حق عبور و رفع تقلب عابرين ، صاحب امتياز مجاز خواهد شد كه موافق نقشهء عرض راه ، حدّ سدّها ترتيب بدهد ، و در آن حدّ سدّها به نحوى حق عبور از پلها تجاوز نكند .

فصل دوازدهم

موافق رأى و ميل اولياى دولت عليه معيّن است كه راه بسيار خوب ترتيب داده ، و پست‌بلنديها را هموار نموده ، و در طرفين راه جوى آب برقرار كرده كه آب را بكشند ، و پلهاى لازمهء بزرگ يا كوچك ساخته كه گارىها و كالسكه‌ها به خوبى و به سهولت بتوانند عبور كنند ، و منزلها و متعلّقات آنها نيز جهت سهولت و ارزانى حمل‌ونقل مال التجاره و عبور مسافرين بوده باشد .
هامش
( 1 ) . در اصل : با ( 2 ) . در اصل : مضروئى