است وخوى أو نيكست وفزونى مال خويش ببخشد وفزونى گفتار خويش نگه دارد وپير وسست باشد واز سنت ببدعت نرود .
1918 طوبى لمن ملك لسانه وبكى على خطيئته .
خوشا آنكه اختيار زبان خويش دارد وبر گناه خويش بگريد .
1919 طيّبوا أفواهكم بالسّواك .
دهانهاى خويش را به مسواك پاكيزه كنيد .
1920 الطّاعم الشّاكر بمنزلة الصّائم الصّابر .
غذا خور شكرگزار چون روزه دار صبور است .
1921 الطّمع يذهب الحكمة من قلوب العلماء .
طمع حكمت از دل دانشوران ببرد .
1922 الطّبيب اللَّه ولعلّك ترفق بأشياء تخرق بها غيرك .
طبيب حقيقي خداست شايد چيزهائى براي تو مناسب است كه براي غير تو نامناسب است .
نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول ص ) — صفحة 560
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٥٦٠