بود .
1007 إيّاك والسّؤال فإنّه ذلّ حاضر وفقر تتعجّله .
از سؤال وتقاضا بپرهيز كه سؤال ذلت نقد است وفقريست كه در رسيدن آن شتاب مىكنى .
1008 إيّاك واللّجاجة فإنّ أوّلها جهل وآخرها ندامة .
از لجاجت بپرهيز كه آغازش جهالت است وانجامش ندامت .
1009 إيّاك وخصلتين الضّجر والكسل فإنّك إن ضجرت لم تصبر على حقّ وإن كسلت لم تؤدّ حقّا .
از دو صفت بپرهيز : ملالت وتنبلى كه اگر ملول باشى حق را تحمل نكنى واگر تنبل باشى از اداى حق باز مانى .
1010 إيّاك وكلّ أمر يعتذر منه .
از هر كارى كه عذر آن بايد خواست بپرهيز .
1011 إيّاك وما يسوء الاذن .
از هر چه بگوش بد آيد بپرهيز .
1012 إيّاك وقرين السّوء فإنّك به تعرف .
از يار بد بپرهيز كه ترا بدو شناسند .
1013 إيّاك ومحقّرات الذّنوب فإنّ لها من اللَّه طالبا .
از گناهان كوچك بپرهيز كه خدا از آن باز خواست ميكند .
نهج الفصاحة ( مجموعه كلمات قصار حضرت رسول ص ) — صفحة 357
مساهمون: ابو القاسم پاينده
ص٣٥٧