بسرعت أجابت دعا مغرور نبايد شد وآن را دليل لطف حق تعالى نتوان كرد واز تأخير أجابت آن نيز نوميد نباشد وآنرا دليل بي لطفى أو نتوان ساخت بلكه در هر دو حال مانند ساير أحوال در ميانهء اميد وبيم بايد بود .
10357
لا تضع نعمة من نعم اللَّه سبحانه عندك ، ولير عليك أثر ما أنعم اللَّه به عليك .
ضايع مكن نعمتي از نعمتهاى خداى سبحانه را نزد تو ، وبايد كه ديده شود بر تو نشان آنچه انعام كرده بآن بر تو ، مراد به « ضايع كردن آن » اينست كه در غير مصرف آن صرف كند ، وبه « ديده شدن نشان آن بر أو » اينست كه شكر آن بكند ودر مصارف آن صرف كند ، وپنهان ندارد مانند بخيلان .
10358
لا تنابذ عدوّك ، ولا تقرّع صديقك ، واقبل العذر وان كان كذبا ، ودع الجواب عن قدرة وان كان لك .
آشكار مكن دشمنى را با دشمن خود ، وسرزنش مكن دوست خود را ، وقبول كن عذر را واگر چه دروغ بوده باشد ، وواگذار جواب را از روى قدرت وتوانائى ، واگر چه بوده باشد از براي تو . « سرزنش مكن دوست خود را » يعنى اگر بدى نسبت بتو كرده باشد سرزنش مكن أو را بآن وبگذران از أو . وممكن است كه ترجمه بدل آن اين باشد كه : درشتى وناهموارى مكن دوست خود را ، و « واگذار جواب را از روى قدرت » يعنى جواب گفتن از عذر أو را وردّ كردن آن را با وجود قدرت وتوانائى بر آن ، « واگر چه بوده باشد از براي تو » يعنى واگر چه بوده باشد از براي تو جواب آن واين بمنزلهء تأكيد از روى قدرتست يا اين كه واگر چه بوده باشد آن جواب نافع از براي تو ونفعي از آن بتو برسد واللَّه تعالى يعلم .
10359
لا تذكر اللَّه سبحانه ساهيا ، ولا تنسه لاهيا ، واذكره كاملا يوافق فيه قلبك لسانك ، ويطابق إضمارك اعلانك ، ولن تذكره حقيقة - الذّكر حتّى تنسى نفسك في ذكرك ، وتفقدها في أمرك .