دولاگراس « 51 » تعلق دارد . اين روحانيان در سال چندبار براى هواخورى بدين خانهها مىآيند . در اين ناحيه استخرى زيبا هست كه چند درخت بدان سايه مىاندازند . همچنين آب انبار بزرگى دارند كه همواره انباشته از آب باران است .
در توصيفى كه پيش از اين از جزيرهء هرمز كردهايم گفتهايم كه بر خلاف منقولات كسانى كه پيشتر در اين باره سخن گفتهاند ، در اين جزيره برخى درختهاى ستبر و پرشاخ و برگ هست و حتى در شكاف صخرههاى آن سبزهء بسيار به چشم مىخورد كه همواره تعدادى بزكوهى و خرگوش در آنها به چرا مشغولند . پرتغاليها مىگويند دژى كه از شهر هرمز دفاع مىكند هنگامىكه الفونس دالبوكرك « 52 » آن را بنا كرد تنها مركب از دو برج كوچكى بود كه هماكنون در انتهاى حياط كوچكتر دژ ، نزديك نخستين در مشاهده مىشود .
مجسمه آن سردار بزرگ را نيز در همان زمان در بدنهء برج نخستين نصب كردند و هماكنون اين مجسمهء سر تا پا مسلح در آنجا ديده مىشود . از آن پس معلوم شد كه دژ بسيار كوچك است و حتى براى اسكان تعداد كمى سرباز كافى نيست بنابراين با حفظ بناهاى قديمى هركس استحكامات تازهاى بدان مزيد كرد و فرماندهان دژ يكى پس از ديگرى آن را به صورتى درآوردند كه هماكنون ديده مىشود . اين دژ در منتهى اليه دماغهء شمالغربى جزيره واقع است .
دو پهلوى آن رو به دريا و پهلوى سوم رو به شهر قرار گرفته است .
در جلو بدنهء روبروى شهر ميدان تير زيباى مربع شكلى با مساحت بيش از سيصد پا وجود دارد . اين دژ خيلى بزرگ نيست فقط چهار برج دارد كه در فاصلههاى بسيار كم از يكديگر قرار گرفتهاند بطورىكه به زحمت مىتوان در آنها آتشبارى به كار انداخت . فاقد خاكريز است . برجها و ديوارهاى بين آنها فقط از شفتهاى مركب از سنگ و آهك ساخته شده است ؛ به همين جهت حتى در برابر قهر طبيعت مقاوم نبوده و با گذشت زمان قسمتهايى از آنها فرو ريخته
هامش
( 51 )Notre dame de la grace( 52 )Alfonse d'Albuquerque