پايندگى نعمت وعدم زوال آن مىگردد .
8660
من لم يشكر الانعام فليعدّ من الأنعام .
هر كه شكر نكند انعام را پس بايد كه شمرده شود از انعام ، « انعام » اوّل بكسر همزه بمعنى نعمت دادن و « انعام » دويم بفتح آن بمعنى چارپايان .
8661
من لم يعتبر بتصاريف الأيّام لم ينزجر بالملام .
هر كه عبرت نگيرد بتغيّرات روزگار ممنوع نمىشود بملامت ، مراد اينست كه كسى را كه ديدهء بصيرتي باشد از تغيّرات روزگار ومشاهدهء عاقبت ستمكاران وبدكاران عبرت مىگيرد واز ستم وبديها باز مىايستد ، واگر كسى از آنها عبرت نگيرد بملامت وسرزنش نيز باز نايستد وباكى از آن نداشته باشد .
8662
من أكثر من ذكر الموت رضى من الدّنيا بالكفاف .
هر كه بسيار كند ياد مرگ را راضى شود از دنيا به « كفاف » يعنى قدرى كه بس باشد أو را وطلب زيادة بر آن نكند .
8663
من قنعت نفسه أعانته على النّزاهة والعفاف .
هر كه قانع باشد نفس أو يارى كند نفس أو أو را بر پاكيزگى وپرهيزگارى .
8664
من كرمت نفسه استهان بالبذل والاسعاف .
هر كه گرامى باشد نفس أو سهل شمارد بذل احسان وبرآوردن حاجت محتاجان را ، يعنى آنها بر أو سهل وآسان نمايد وصعب ودشوار نباشد .
8665
من أيقن بالآخرة سلاعن الدّنيا .
هر كه يقين داشته باشد بآخرت فراموش كند دنيا را ، مراد يقين كاملست ، يا اين كه بايد كه فراموش كند دنيا را ومشغول آن نگردد .