2667
ايّاك والخيانة فانّها شرّ معصية وانّ الخائن لمعذّب بالنّار على خيانته .
برتست دورى از خيانت پس بدرستى كه آن بدترين گناهيست وبدرستى كه خيانت كننده هر آينه عذاب كرده شده است بآتش بسبب خيانت أو ، يعنى عذاب كرده خواهد شد .
2668
ايّاك والشّره فانّه رأس كلّ دنيّة واس كلّ رذيلة .
برتست دورى از غلبهء حرص پس بدرستى كه آن سر هر دنيّه است وأصل بناى هر رذيلة ، « دنيّه » و « رذيلة » صفات واخلاقى را گويند كه سبب پستى مرتبهء اين كس ونقص أو باشد .
2669
ايّاك وحبّ الدّنيا فانّها أصل كلّ خطيئة ومعدن كلّ بليّة .
برتست دورى از دوستى دنيا پس بدرستى كه دنيا أصل وبيخ هر گناهى است وجايگاه أقامت هر بلائي ، ومراد به « بودن دنيا چنين وچنان » اين است كه دوستى آن وسعى در آن چنين وچنان است ، وممكن است كه ضمير راجع به « حبّ دنيا » باشد نه بدنيا ، بنا بر اين كه در مصادر تذكير وتأنيث هر دو جايز است وبنا بر اين محتاج بتأويلى نيست .
2670
ايّاك والجور فانّ الجائر لا يريح رائحة الجنّة .
برتست دورى از ستم كردن پس بدرستى كه ستم كننده نمىيابد بوى بهشت را .
2671
ايّاك وطاعة الهوى فانّه يقود إلى كلّ محنة .
برتست دورى از فرمان بردن خواهش پس بدرستى كه آن مىكشاند بسوى هر محنت ورنجى .