1964
المؤمن قريب أمره ، بعيد همّه ، كثير صمته ، خالص عمله .
مؤمن نزديك است كار أو ، دور است اندوه أو ، بسيار است خاموشى أو ، خالص است عمل أو ، مراد به « نزديكى كار أو » اين است كه در أمور دنيوي كارهاى دور ودراز كه از طول امل ناشى شود پيش نگيرد بلكه هر كارى كه ضرور شود بقدر ضرورت مرتكب شود ، وغالب اين است كه آنها نزديك باشد وزود بعمل آيد ، و « دور است اندوه أو » يعنى غم واندوه دور ودراز دارد باعتبار ترس از خدا وخوف از بدى حال أو در آن نشأه ، و « خالص است عمل أو » يعنى از آميختگى بغرض ديگر غير رضا وخشنودى حق تعالى .
1965
المتّقون أعمالهم زاكية وأعينهم باكية وقلوبهم وجلة .
متّقيان يعنى پرهيزگاران يا آنانكه ترس خداى عزّ وجلّ دارند كردارهاى ايشان پاك است ، وچشمهاى ايشان گريان است ، ودلهاى ايشان ترسناك است ، ظاهر است كه گريه وترس ايشان از جهت آخرت است نه دنيا .
1966
العاقل يجتهد في عمله ويقصّر من أمله .
عاقل جهد ميكند در كار خود يعنى طاعات وعبادات ، وكوتاه مىگرداند از اميد خود .
1967
الجاهل يعتمد على أمله ويقصّر في عمله .
جاهل اعتماد ميكند بر اميد خود ، وكوتاهى ميكند در عمل خود ، يعنى اعتماد وميل أو بر اميدهاست كه دارد در دنيا ، وايستادگى ميكند بر آنها وكمال سعى مىنمايد از براي آنها ، وكوتاهى ميكند در طاعات وعبادات .
1968
الكبر خليقة مردية من تكثّر بها قلّ .
تكبّر خوئى است هلاك كننده يا اندازنده يعنى در خفّت وذلّت ، هر كه طلب