بىنظير بودن قرآن مجيد
( 2 ) « قرآن » معجزه است ؛ زيرا عربها را به معارضه و آوردن مثل آن دعوت كرده است ، در حالى كه آنان در اوج بلاغت بودند و انگيزهشان براى اين كار زياد بود و صارف و مانعى وجود نداشت ، ولى مثل آن را نياوردند ، پس علم حاصل مىكنيم كه آنان از آوردن مثل آن عاجز شدهاند . و مىگوييم : قرآن كريم خودش آنان را به معارضه طلبيده و فرموده است : فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ « 2 » . و عربها در آن زمان و بعد از آن به بلاغت ، مباهات و بر فصاحت افتخار مىنمودند و مجامعى داشتند كه در آن اشعارشان را عرضه مىكردند و در آن زمان ، شاعرانى بودند در طبقهء نخست قرار داشتند مانند اعشى و لبيد و طرفه . و در آن زمان عربها ميل داشتند جملات و كلمات مأنوس را به كار بگيرند نه كلماتى كه غريب و وحشى و سنگين بر زبان است . پس صحيح است كه گفته شود آنان در غايت فصاحت بودند . و انگيزهء آنان براى آوردن مثل قرآن خيلى شديد بود ؛ چون پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله - آنان را به معارضه خواسته و سپس آنان را به عجز و ناتوانى متّهم ساخته بود ؛ مانند فرمايش خداوند متعال كه مىفرمايد : قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً « 3 » .